16 september 2008

Enorme nalatigheid

Want heeeee! Ik heb de webstrijd gewonnen! Veel dank voor alle mensen die op me gestemd hebben, of mij geprostitueerd hebben (zoals Ralph). Smileyfaces voor jullie!

Maar, ik log hier dus niet meer. Wel hier. Dus verander dat even bij jullie favorieten!

Deze site blijft wel gewoon in de lucht, vanwege het rijke archief alhier. Maar het komende jaar zie ik jullie op viva.nl, hoop ik.

Veel kussen etc.
Nynke

05 juli 2008

Tijdelijke 'doei'

Lieve lezers,

Zoals jullie misschien al hadden gezien ben ik -samen met vijf anderen- uit 300 loggers gekozen om mogelijk de nieuwe weblogster voor Viva.nl te worden. Vandaar dat ik vanaf nu een maand lang zal loggen op Viva.nl, onder het kopje 'webstrijd'. Na 1 augustus kom ik hier weer terug, want dan mogen jullie een week lang op jullie favoriete logster stemmen. En wie weet ben ik dan vanaf 15 augustus een broodschrijfster. En anders ben ik gewoon weer hier te vinden.

Wens me succes; ik zal het nodig hebben.

Voor nu: dikke doei lieve lieverds, ik hoop jullie op viva.nl te zien. Want ik kan niet zonder jullie vakkundig commentaar hoor!

Kom me hier bekijken.

PS: In de Viva van deze week, met Mei Li Vos op de cover, staat ook een stuk over de webstrijd. Verder staat er een interessant interviewtje met Arriën van Room Eleven in, over hoe hij met vrouwen omgaat. Arriën ken ik nog van een aantal jaar geleden, toen wij regelmatig onder één dak sliepen omdat hij verkeerde met mijn huisgenote. Toen was hij nog niemand, nu staat hij in de Viva. Het kan verkeren...

04 juli 2008

Leuke en minder leuke dingen op de vrijdag:

Leuke dingen:

  • Schoonzus A., van Broer 2, is jarig! Hoera!
  • Koop vandaag de Viva of houd Viva.nl in de gaten om te zien wat mijn goede nieuws is...
  • Ik heb nog altijd vakantie en vul mijn dagen met spideren op de computeren (ik hoop dat jullie allemaal denken dat ik een grap maak).

Minder leuke dingen:

  • Gister hebben B. en ik de laatste twee afleveringen van het derde seizoen van Lost gekeken, en onze Lost- leverancier kan ons niet meteen seizoen vier geven. En laat de cliffhanger van seizoen drie nou net bloedstollend en uit-de-slaap-houdend zijn. Wie helpt?
  • B. is net naar Italië vertrokken, om een week te gaan fietsen met zijn vrienden uit L. Ik slaap dus 8 nachtjes alleen in een groot bed. Als ik het zo opschrijf lijkt het een leuk iets, maar zo voel ik dat niet, hoor.

Binnenkort meer, véél meer!

01 juli 2008

Ik ben geen Jackie

Bij de Jackie, de ultieme rijkemeidenglossy, staan altijd dingen die ik, als arme student, nooit kan betalen. Hermes- sjalen van honderden euro's. Weekendjes weg naar Saint Tropez om aldaar als veredeld animeermeisje op de boeg van een jacht te gaan liggen, bij voorkeur het jacht van een vroegrijke oliesjeikzoon uit Dubai. Kaftans van zeldzame spinrag waar de wind keihard doorheen waait, maar die toch duurder zijn dan een jaar kamerhuur. Jackie- meisjes hebben dat blijkbaar nodig, en ik dank God op mijn blote knibbeltsjes dat ik niet zo verwend Jackie- meisje ben. Maar ondanks is het heel vermakelijk om te lezen over zaken waar ik me geen zorgen over hoef te maken. Bijvoorbeeld hun jaarlijkse bachelorslijst: de vijftig knapste/ succesvolste jonge vrijgezelle mannen van Nederland; doorgaans van die natte winden met plakkerige matjes in hun nek en een of ander peperduur breil- horloge om hun gebruinde polsje waarop ze jouw menstruatiecyclus bij kunnen houden. Bij deze mannen staat nooit of ze eigenlijk wel aardig zijn. Want dáár gaat het natuurlijk ook niet om. Het gaat om je vermogen, en om het feit dat hij -gekke jongen dattie is- soms gewoon een dagje op en neer naar Milaan vliegt om lekker te shoppen. Dat vinden Jackie- vrouwen te prijzen in een man. Ik denk alleen maar: wat doet deze Jackie- man als hij verdrietig is? Snuit hij dan zijn neus in een Hermes- sjaal? Wat doet de Jackie- man als het verlies te groot is, door dood of iets anders ergs, wanneer de wanhoop hem dwingt om in foetushouding op de grond van zijn keuken te gaan liggen? Wat koopt hij dan? Waar vliegt hij dan naartoe? Hoe droogt hij zijn tranen dan? Wat koop je daar tegen?
De oppervlakkigheid spat van de pagina's van de Jackie. Maar echt.

En wat nog erger was: deze maand zit er een Jackie Junior bij de Jackie, met interessante zaken voor moeders. En dat, lieve mensen, is het ergste boekje wat ik ooit heb gelezen. Maar daar morgen meer over.

(Vrijdag trouwens een update over mijn leuke nieuws...)

25 juni 2008

Het EK Strakke Speedo

Dat EK Lingerie hè, dat snap ik dus niet. Ik vind het nogal krom dat mannen tijdens EK- wedstrijden al twee keer drie kwartier hun lievelingstevee te zien krijgen, en dan in de rust óók nog eens lievelingstevee krijgen! Mannen horen in de rust van een voetbalwedstrijd even een poepje te leggen, of een nieuw vaatje aan te sluiten op de beertender. De rust zou het terrein van de vrouwen moeten zijn, zodat we even kunnen checken of er nog Shownieuws wordt uitgezonden op SBS.
Daarom pleit ik voor iets nieuws, iets wat die domme wijven in hun rare lingerietjes en hun belabberde balgevoel van de buis kan jagen: het EK Strakke Speedo. Want normaal ben ik nóóit een female chauvinist pig, maar sorry: nu wel. Ik wil knappe mannen in strakke speedo's die penalty's nemen. Ik wil Wehkamp- ondergoedmodellen die het tegen elkaar opnemen in belachelijk kleine stukjes textiel. En beter dat ze dan allemaal op Sawyer uit Lost lijken o.i.d.
Maar ach, komt het er niet van? Geen nood. Over enkele weken beginnen de Olympische Spelen weer, en anders ga ik dan wel hele middagen mannenzwemmen kijken. Nog beter.

19 juni 2008

Nynke de Jong geeft Mastervoorlichting

Nou, ik heb in het afgelopen jaar meer geleerd dan in drie jaar bachelor.
En meer tijd aan mijn studie besteed dan in drie jaar bachelor.
Meer uren in de bieb gezeten dan in drie jaar bachelor.
Ik ben in een jaar Master meer vrienden uit het oog verloren dan in drie jaar bachelor.
En meer gejankt om mijn studie dan in drie jaar bachelor.
En ik ben in één jaar meer kilo's aangekomen dan in drie jaar bachelor.
En ik heb in één jaar master vaker weifelend bij een spoorwegovergang gestaan dan in drie jaar bachelor.
Of op het dak van de IBB- flat.
Ik heb in dit ene masterjaar ook vaker met de voordeelverpakking paracetamol in mijn hand gestaan dan in drie jaar bachelor.
Ik ben in dit ene jaar ook vaker badend in het zweet, rollend in mijn eigen kots wakker geworden dan in drie jaar bachelor.
Kortom, het gaat significant slechter met me dan na die drie jaar bachelor.

Maar het is het waard hoor. Denk ik.

18 juni 2008

Monologue intérieur de l'homme

- Sja liefje, ik zou echt niet meer zonder je kunnen. Maar serieus: wat zou ik nou in godsnaam zonder je moeten doen?!
(kijkt nadenkend)
- Nou ja, er is natuurlijk het EK voetbal…
(gezicht betrekt)
- Maar dat houdt op een gegeven moment op…
(gezicht klaart weer op)
- Maar dan kan ik natuurlijk lekker de Tour kijken!
(gezicht betrekt weer)
- Maar ook dat duurt niet voor altijd…
(gezicht klaart opnieuw op)
- De Olympische Spelen! Natuurlijk! En dan is intussen het nieuwe voetbalseizoen weer begonnen!
(lacht vrolijk tijdens fade out)

Hoilen

Gister heb ik voor het eerst bijna gehuild in college. Ik voelde echt de tranen al opwellen, en de violen aanzwellen. En er zat ineens nogal veel snot in mijn neus, en mijn stem klonk iel en bibberig. Nu is huilen an sich geen nieuwe ervaring, maar ik doe dat het liefst onder mijn dekbed terwijl ik mijn moeder bel, of met mijn hoofd in de hals van B., terwijl ik mijn neus in zijn T- shirt snuit. Ik doe dat liever niet in college.
Gisteren was het dus bijna zo, wat iets zegt over mijn emotionele gesteldheid. Ik ben moe, ik wil zomer en zon en in het park liggen en de hele tijd fluttijdschriften lezen en foto's van prins Maurits uitknippen, ofzo. Mijn teennagels lakken. Uit het raam staren naar de zwervers die door mijn straat sjokken. En vooral: slapen. Slapen en tot diep in de ochtend in mijn rufterige bed blijven liggen en er alleen uitkomen om te plassen of om een klein dansje te maken vanwege het feit dat ik vakantie heb en niks hoef.

Tot dan huil ik, maar dat hoeft niet lang te duren.

(En oh ja, er is ook leuk nieuws, maar dat vertel ik u later!) (En nee, ik ben niet zwanger)

13 juni 2008

Marcel van Roosmalen is een koning


Ik ben dus wél een voetbalfan hè, wat er ook beweerd wordt bij de comments. Ik weet ook best veel van het spelletje af. Maar echt.

Ralph noemde het al in de comments, maar leescht allen het stuk in de Vara- gids van deze week van Marcel van Roosmalen, over oranje- supporters. Marcel van Roosmalen is mijns inziens veel te onbekend, want van alle journalisten schrijft hij het allerleukste over voetbal en al haar bijzaken. De mensen die Je hebt het niet van mij, zijn verslag van een jaar Vitesse, nog niet hebben gelezen: doen. Ook als je niet van voetbal houdt. Van Roosmalen ziet het absurde in dingen die wij allang normaal vinden, maar doordat hij er de aandacht op vestigt zie je ineens in hoe belachelijk sommige dingen zijn. Volwassen mannen met uit piepschuin gehouwen stukken kaas op hun hoofd bijvoorbeeld.

Drie maal hoera voor Marcel van R.


Dan ga ik nu even mijn hoofd onder de kraan houden, want ik ben net de keuken te lijf gegaan met al het chemische dat ons keukenkastje in zich had, en ik ben, serieus, een beetje duizelig. Maar het ruikt weer lekker in de keuken.

11 juni 2008

De vrouwelijke Bert Maalderink

Heel Nederland gelooft weer dat Oranje Europees Kampioen gaat worden. En dat na één gewonnen wedstrijd. En ik weet heus wel dat dat een imponerende overwinning was, want ik heb het zelf gezien, maar laten we niet teveel op de zaken vooruitlopen. Laten we koesteren wat we nu al hebben: Bert Maalderink.
Voor de niet- insiders, de outsiders: Bert Maalderink is die onwijze roddelkont van de NOS die ons bericht over de kalknagels van André Ooijer, de wijkende haarlijn van Arjen Robben en de rek & strekoefeningen tijdens de training. Ik bedoel: ik kan úren over niets praten, maar Bert verdient er zijn geld mee, en daarom heb ik er respect voor. En ben ik jaloers. Want ik wil ook wel naar de trainingen van Oranje, en dan met de camera inzoomen op het neuspeuteren van Van der Vaart. Ik zou best met licht cynische toon kunnen zeggen: "Lausanne, woensdagochtend. Het weer is goed, de zon schijnt. En één voor één komen de spelers van Oranje het trainingsveld opgelopen. Sneijder. Van der Vaart. Kuijt zwaait naar zijn vrouw. Nigel de Jong strikt zijn veters, en Robben en Van Nistelrooy hebben een binnenpretje. En daar is de trainer. Hij zegt iets tegen Van't Schip. Hoe hij daar op reageert kunnen we niet zien, want er staat een boom voor. Een doodnormale training van het Nederlands Elftal, zo lijkt het. Maar schijn bedriegt, want waar is Edwin van der Sar.....?"
En dat houd ik met gemak drie kwartier vol hoor. Met GEMAK!
Dus, lieve NOS, laat me ook een keertje. Want tot op heden oefen in op de mensen in mijn straat, maar daar zitten weinig mensen op te wachten: "Ledig Erf, Utrecht. De zon schijnt, een man op het terras leest een krant. Een vrouw rijdt op een bakfiets voorbij. Een zwerver in een rolstoel piest op straat. Een doodgewone dag in Utrecht. Maar schijn bedriegt..."

10 juni 2008

Voetbal kijken met vrouwen en homo's

"Welke kant spelen we op?"
"Heee.... ze zijn op onze helft!"
"Heee.... nu zijn ze weer op de andere helft!"
"Het lijkt wel alsof er meer blauwen op het veld staan!"
"Wie is dat?"
"Hee, de Nederlanders hebben óók strakke shirtjes!"
"Naah, ik dacht dat alleen de Italianen zo strak in het pak zaten..."

Na twee keer 45 minuten, bier, chips en gejuich:

"Hee pfft, er staat op dat bord achter Sneijder 'Austria- Switzerland'. Hebben ze zeker na een vorige wedstrijd laten staan "

"Nee, het EK is in Oostenrijk en Zwitserland."

"Ja, jezus, hoe moet ik dat nou weten?"