30 april 2006

Koninginnenacht en -dag en hoe ik niet weet wat ik eigenlijk van die feestdag vind

Koninginnenacht:

Martha haar geregisseerde toneelstuk was ge-wel-dig. Vooral Simon stal de sjo, dat mag wel even gezegd worden. Daarna slierden Freia, Markje, Martha en ik door de stad, maar toen Markje door een jongen in haar kruis gegrepen werd, spoedden wij ons schielijk naar de Oosterkade. Daar was een feest met louter mannen met petjes op, en met meisjes met verveelde blikken en a-symetrisch haar. Wij leukten voor onszelf de boel op door experimentele dansen te maken en het volledige ABBA-repertoire te scanderen. Je moet wat.
Toen wij 's ochtends thuiskwamen met onze reeds gekochte broodjes shoarma betrapten wij de man die tegen onze voordeur aan stond te piesen. Met zijn broek practisch op de enkels hangend maakte hij zich uit te voeten toen wij vierstemmig uitriepen: "flikker toch op, achterlijke klotemongool! Doe je dat thuis ook?" En hem daarna nog dingen als pikabcessen een aarsrot toewensten.

28 april 2006

Dingen om blij van te worden

  • Mijn broer Albert heeft een prachtige baan aangeboden gekregen, en ik ben daarom onmetelijk trots op hem.
  • Klaas heeft ook een nieuwe baan, bij de bank, en heeft op een van zijn eerste werkdagen al van zijn baas te horen gekregen dat hij een bijnaam heeft. Ze noemen hem "Lekkere Klaas". Ik zeg: dat is een verdraaid goed begin van je arbeidscarrière.
  • Het lukt Klaas maar niet om te reageren op mijn weblog, vandaar dat ik hem nu het onderwerp heb gemaakt, zodat hij niet het gevoel krijgt dat ik hem buitensluit. Want dat is niet zo.
  • Het was gisteren al zulk lekker weer in Utrecht dat ik, nadat ik anderhalf uur op Martha's balkon had gezeten, al een verbrand nekje had. Wahoe!

Het niet hebben van internet maakt mij invalide. Maar echt.

Een probleem: Volgens de mensen van Demon (als je je internet regelt via een bedrijf dat 'Demon' heet, roep je mijns inziens direct een toorn over je af. Dit is dus een soort van eigen-schuld-dikke-bult-achtig dingetje) heeft er iemand uit ons huis spam verstuurt vanaf zijn computer, danwel een virus op zijn computer heeft. Demon heeft ons vervolgens uitgesliept en ons ons internet afgenomen totdat we orde op zaken hebben gesteld en het online casino uit de meterkast hebben verwijdert.
Balen dus.
Ik moet nu dus op de universiteit internetten, alwaar je, volgens de wet van murphy, altijd naast iemand komt te zitten die typt met consumptie of die stinkt naar befunguste witlofsla. Dus weet wat ik er voor over heb om mijn weblog bij te houden, menschen!
Maar genoeg daarover, we moeten bijkletsen. Puntgewijs even dingen over de afgelopen week:
  1. Toen ik in de bus zat van Dokkum naar Leeuwarden werden we ingehaald door een busje van een bedrijf dat Hunebedden reinigt. De auto had een enorm gepapiermachéd hunebed op het dak staan. Helaas was ik te laat om een foto te maken, maar laat gewoon even het feit dat er een hunebedschoonmaakbedrijf bestaat op je inwerken, en visualiseer daar dingen bij. Dat is leuk om in het weekend te doen.
  2. Ik heb weer nieuwe vakken! Bij 'Meertaligheid in Nederland' heb ik echt de ergste werkgroepgenoten ever. Ik heb èn het hardhorende meisje dat altijd de docent probeert te verleiden, èn het meisje dat altijd net te hard praat en schaamteloos in je gesprekken inbreekt èn de jongen die doet alsof hij de nieuwe Messias is als hij alleen maar een referaat over leenwoorden geeft. Wel had hij tijdens zijn referaat een trainingsbroek (!) aan en tipp-ex in zijn shirt, dus qua fashion kan hij nog wel iets leren van onze besandaalde vriend uit Bethlehem. Wel zit ook Joris bij mij in de werkgroep (Joris zat ook op het Bogerman, en zat altijd bij mij in de feestcommissie), en het weerzien met hem was er een om in te lijsten.
  3. Bij mijn andere vak heb ik eindelijk weer eens les met Kelta en Suzanne!
  4. Als bejaardenbewaakster moet ik ook wel eens iets anders doen dan de telefoon opnemen en de oudjes binnen de burchtmuren houden. Soms moet ik ook oud archiefmateriaal versnipperen. Niks bijzonders, gewoon oude dingen met cijfers. Toch krijg ik altijd het gevoel dat ik dan meewerk aan een criminele actie. Dat ik bijvoorbeeld, zonder het te weten, autopsierapporten versnipper. Autopsierapporten waar uit blijkt dat er iemand systematisch bejaarden over de kling jaagt in het kader van de overbevolking. Of vanwege een intense haat voor incontinente mensen ofzo. Dat soort dingen denk ik altijd tijdens het versnipperen. En dat ik dan op een gegeven moment moet getuigen in de rechtbank, omdat er iemand van ons bejaardentehuis is opgepakt omdat er bij hem of haar thuis een groot gedeelte van het ledenbestand van omroep Max in stukjes in de vriezer is gevonden. En dat men dan denkt dat ik dat al lang wist, en dat ik bewust alle gegevens door de versnipperaar heb gehaald. En dat ik mezelf dan probeer te verdedigen, maar dat mijn stem dan overslaat en er een druppel zweet van mijn voorhoofd zó met een harde ploink op de tafel voor me valt. En dat de rechter mij met een opgetrokken wenkbrauw aankijkt en ondertussen denkt: "OMG! Zij is echt zoooooo schuldig!" En dat ik dan de gevangenis in moet en op een cel kom met iemand die 's nachts zijn hand onder mijn deken probeert te wurmen, en dat Martha dan ook zich op laat sluiten in de gevangenis, en dat zij dan de kaart van de gevangenis op haar rug getatoeëerd heeft, met allemaal codes die verwerkt zijn in een recept voor muffins.
  5. Ik denk dus altijd hele ongezonde dingen, als ik aan het werk ben.
  6. Ik ga maandagochtend naar Zuid-Frankrijk! Een hele midweek! Met Bauke, Ot en Albert. En het is er mooi weer. Dit zal dus voorlopig mijn laatste stukje zijn, ik spreek jullie volgende week weer!

23 april 2006

De foto's van Aaipop staan op Flickr


Met de grootst mogelijke dank aan Grietje (rechts)

Go Elske, it's your birthday! Were gonna party like it's your birthday!

Tante Elske werd afgelopen 5 april 50 jaar (en nog immer de uitstraling van een jonge blom hoor). Hayte en ik konden niet op haar feestje komen en hadden haar dus een alternatief feestje voorgesteld. We zijn vandaag dus in Amsterdam bij Hayte geweest en hebben rondgelopen en in de Duitse boekwinkel omgehangen (ja Martha, die ene waar Siem naartoe wilde...ik weet nu waar' ie zit. De boekenwinkel dan hè). We hebben koffie gedronken en gekookt en gegeten en het was een ècht feestje. Elske had zelfs cadeautjes voor ons meegenomen...op haar eigen verjaardagsfeest. Ik hoor u denken: doe mij zo'n tante! En terecht menschen! Een feestje voor tante Elske geven is ook niet heel moeilijk, want die vindt het zowieso al allemaal heel gezellig. En gelijk heeft ze. Een situatie waarin veel gekletst kan worden is voor tante Elske al een feestje. En oh! Wij Schootstra-telgen KUNNEN dat! Bovendien werkt Elske op onze oude middelbare school, dus we konden ook lekker leraren bekletsen... Het was zò leuk dat we de andere tantes ook van harte uit willen nodigen om eens gebruik te maken van dit tante-arrangement. Compleet met diner op knusse Wallen-kamer. Sferische foto's zijn te vinden op flickr (voor moeders en tantes: op de foto rechts klikken!)

Iedereen kan schilderen

Het verven van mijn schouw stond al lang "hoog op mijn prioriteitenlijst"*. Ik vind verven namelijk één van de allergeweldigste dingen ever. Het kopen van witte latex, kwasten en rollers maakt bij een soort oergevoel los. Dan haal ik mijn verfbroek uit de kast (ik heb dus ook een echte verfbroek, met decoratieve verfspetters er op), trek ik een oude capuchontrui aan. Het afplakken van de randjes vind ik eigenlijk een beetje een wijvenklus; het liefst sla ik dat over. Maar dan. Zodra mijn roller de muur raakt, raak ik in een trance. Ik zing mee met de muziek die op 10 staat en veeg met mijn arm het haar uit mijn gezicht. Het is dat ik niet rook, maar anders had ik maar wàt graag een sjekje gerold om ondertussen mijn verfwerk te bestuderen. Het liefst ga ik ook tussen het verven door even naar de Albert Heijn om terpentine te halen, of stroopwafels. Want als je in je verfbroek de Albert Heijn binnenloopt krijg je altijd van die goedkeurende knikjes van mannen. Je ziet ze denken: "Dat is een handige tante! Was mijn vrouw maar zo handig! Mijn vrouw ziet altijd wel van die leuke verfideeën in de VT Wonen, maar wie mag dan weer de kwast ter hand nemen? Nou? Ik ja. Ik! Maar ik wil helemaal geen limegroene vlakken op de muur in de woonkamer! En ik wil geen WC waar de kleur 'bloesem' op de muur zit. Dat kakt toch voor geen meter; zo'n nichtenkleur op je wanden! Zucht." En daar doe ik het voor hè.
En dat je kamer dan nog een paar dagen naar nieuwe verf en terpentine ruikt. Dat vind ik zó lekker! Wat sommige vrouwen met Chanel No. 5 hebben, dat heb ik met de geur van terpentine. Die licht bedwelmende, overheersende geur. Die maakt iets bij me los.
Dus: hebt u nog een muurtje dat gewit moet worden: bel me. Ik wil het met alle liefde doen.



* Zegt mijn oom Ap altijd als we hem vragen naar zijn bezoek aan de opticiën.

21 april 2006

Ik praat vaak voor mijn beurt, of over andermans beurt

Ik schreef een paar weken geleden over het liefdesleven van mijn huisgenootje [hier na te lezen]. De reacties waren niet van de lucht. Blijkbaar spreken de onderwerpen 'sanitair' en 'erotiek' enorm tot de verbeelding. Een van de reacties kwam van R., de wederhelft van mijn huisgenote E.... Hij vertelde dat mijn hele verhaal niet klopte omdat het onmogelijk is sex te hebben in onze douche. Daarvoor had ik al hernieuwd respect voor E. en R. omdat Emily en ik de boel eens hadden geïnspecteerd en er ook achter waren gekomen dat sex hebben in onze douche gelijk staat aan sex in een wiebelende trapeze, gesitueerd in de nok van een bomvolle circustent. R. attendeerde mij ook nog op het bestaan van de hete buis in de hoek van de douche en het regelmatig uitvallen van het warme water.
Conclusie: sex in de douche kan het niet geweest zijn. Al zei Rik, mijn andere huisgenoot, gisteren met een geheimzinnig lachje dat het heus wel kon. Hierbij maakte ik ongewild een visualisatie en heb ik vervolgens de hele avond mijn ogen moeten reinigen met glorix vanwege de 'ieuwgetsiegetsie!'- reactie.
Welgemeende excuses aan het adres van E. en R. zijn dus wel op zijn plaats. Bij deze. Ik zal jullie voortaan niet meer een creatiever sexleven toeschrijven dan jullie daadwerkelijk hebben.

19 april 2006

En langs het tuinpad van mijn vader, zag ik de hoge bomen staan...


Hier ben ik nu. Vanmiddag maar weer naar Utrecht. Natuurschoon begint op een gegeven moment ook gewoon te vervelen hè.

18 april 2006

Gisteren zag ik mijn eerste lief

Ik had hem al zien staan. Voorzichtig tik ik hem op zijn schouder. Hij draait zich om en zijn ogen lichten op achter zijn brilletje.
Vijf jaar geleden hadden wij verkering en nadat het uitging hebben we eigenlijk nooit meer met elkaar gepraat.
Verliefd, Verhuisd, (uit het oog) Verloren.
Hij was mijn eerste lief en ik had fysieke pijn van het verliefd zijn. Ik zat achter de kassa in de kampwinkel toen mijn maag ineenkromp. Het besef dat ik aan hem dacht, en hij misschien ook wel aan mij, liet mijn maag een koprolletje maken.
Gisteren haalden we herinneringen op aan toen.
Hij wist alles nog, zei hij.
Ik ook.
Alleen maar goede herinneringen, allebei.
Van toen we op het steigertje bij de brekken naar de sterren lagen te kijken en hij "ik hou van je" zei.
"Dankjewel", zei ik.
Van toen hij met de auto over de kop was geslagen, en mij dat melde toen ik in een volle Kalverstraat stond. (Op de dag dat Herman Brood van het Hilton sprong - ik zie geen causaal verband.)
Van toen hij op het 25-jarig huwelijksfeestje van mijn ouders was, en ik me geen raad wist.
Van toen ik mijn broers vertelde dat het uit was tussen ons, en zij verontwaardigd reageerden: "Heb je wel aan ons gedacht? Wij vonden hem verdomme hartstikke leuk!"
Gisteren konden we overal om lachen, gelukkig maar.

"Ik was knettergek op je"
"Ik ook op jou"

Ik maakte het uit omdat ik dacht te weten hoe de liefde werkte. Hij had mij geshowd hoe het was om een vriendje te hebben, en ik dacht dat bij alle jongens wel zo leuk zou zijn. Ik was zestien, wist ik veel. Nu weet ik dat weinig mensen kunnen zeggen zo'n leuke eerste liefde gehad te hebben. Gisteren, in een volle feesttent vertelde ik ons verhaal aan iedereen die het wilde horen. Ik was trots op hem en op hoe het toen was.
Al gauw stonden wij weer pink-in-pink, omdat wij dat altijd deden. Ik had het zelf amper door, zo normaal is het voor mij om zijn hand vast te houden.
Het is even wennen, maar het is leuk hem weer te kennen.

16 april 2006

Het bewijs dat het heeft plaatsgevonden

V.l.n.r.: Martha, Maeb en Nynke

Het patat etende jongetje is de maker van mijn prachtige lay-out.


Ik heb nu weer een weblog waar ik moeiteloos de lente mee in kan.
Mooi zomerse foto hè? Dit was op de Gauwster Feesten, bij ons in de buurt. Nu ga ik daar alleen nog 's avonds heen, naar het feest met de Top 100-band (op mijn zestiende heb ik daar zelfs voor het eerst gezoend met mijn eerste vriendje, waarna ik veel te laat thuiskwam, en enorme ruzie met mijn ouders heb gekregen. Maar hé, ik had wel mooi met Jan Jelte gezoend!). Vroeger was dat alleen interessant vanwege het springkussen en de patatjes. En het spelletjescircuit voor de basisschoolkinderen.
Als ik dit soort foto's zie wil ik zó graag dat het weer zomer wordt!

Penis_enlarger

(De titel zegt niks over het stukje hoor, maar ik zag dat toen ik een logje maakte met daarin de woorden 'luidruchtige sex' en 'neuken', mijn bezoekersaantallen een ongekend hoogtepunt bereikten, waar maar weer mee bewezen is dat de hoogtepunten van huisgenote E. mij ook nog iets positiefs hebben opgeleverd. Met 'penis_enlarger' probeer ik wederom smoezelige, veertigjarige truckers naar mijn site te lokken. Ik ben benieuwd!)

Wisten jullie al dat Martha en ik afgelopen vrijdag met Maeb en A. in de kroeg hebben gezeten? En het was zó leuk! En we hebben lekker bitterballen (lees: gezoute pinda's) gegeten. Ze zijn in het echt ook hele leuke mannen, gelukkig maar.
Gisteren ben ik naar een concert van mijn moeder's koor geweest, waar mijn broertje bij moest drummen. Het was echt heel mooi! Het is dat het over het lijden van Christus ging, anders had ik gezegd dat ik echt een leuke avond had gehad. Ik hoorde die avond van Klaas dat hij wel eens onder schuilnamen reageert op mijn log...ik ga er nu vanuit dat hij de 'Anja' is die beweerde ooit een Bas Westerweel-fanclub gehad te hebben. En dat hij ook de 'Kelly' was die ook naar het Kanye West-concert was geweest en Kanye ook "een vet lekker ding vond". En hij is 'Jarno'. Denk ik.
Ik zal hem hier maandag, op Aaipop (het retegezellige festival waarvoor ik ieder jaar met graagte terug naar Friesland kom), wel even over aan de tand voelen.

12 april 2006

Mijn huisgenote E. sext luidruchtig met haar vriendje onder de douche en het bevalt me niks.

Het was het een beetje een saaie dag. Ik ben ineens verkouden geworden, en dat bevalt me heel niet! Eén voordeel: als ik moet niezen loop ik gauw naar mijn vetplanten in de vensterbank. Niezen plùs planten bewateren in een vloeiende beweging! Als de Libelle nog altijd de rubriek 'Libelle Weet't' zou hebben zou ik de tip opsturen en dan zo'n theelepeltje van ze krijgen. Denk ik.
Verder heb ik vandaag voor het eerst de jongen gezien die hier in huis als onderhuurder in Pieter's kamer is komen wonen. Hij heet Adam en komt uit Israël. Hij had ook zo'n waar-ik-ben-opgegroeid-is-het-altijd-mooi-weer-hoofd. En hij was heel aardig. Ik hoop alleen dat hij niet luidruchtig onder de douche gaat staan neuken, want dat doet het meisje dat in onderhuur in Sara's kamer zit wèl, en mèèèèn! Als iemand door twee dichte deuren verstaanbaar kan gillen is dat blijkbaar a) goede sex en b) rete-irritant voor ongewenste toehoorders. Zoals ik dus. En Martha, die bij mij aan het theedrinken was toen zij door mijn Ella Fitzgerald CD heenkreunde. Het lef! En Em hoort haar ook altijd op haar kamer sexen, dus we zullen allemaal blij zijn als dat konijn weer optieft.
*Niest in de richting van de deur van E., als vergeldingsactie*

11 april 2006

Viva-webstrijd, dag 2.

Een piemel en een kopje thee.

Ik loop in het bejaardentehuis waar ik werk ‘s avonds een ronde met koffie en thee voor de oudjes. Op de tweede verdieping klop ik aan bij mevrouw Duinman. Als ik binnenkom zit ze ‘De Wereld Draait Door’ te kijken. Ik geef haar een kopje thee en ga op de stoel naast haar zitten.
Mevrouw Duinman is 93. Ze lacht me altijd toe maar eigenlijk wil ze dood. Haar man is dood, haar kinderen zijn dood, haar vriendinnen zijn dood. Ze heeft het hier wel gehad.
Zij drinkt haar kopje thee, en zwijgend kijken we naar ‘De Wereld Draait Door’. Ze vouwt haar handen keurig in haar schoot. Het licht van de televisie wordt weerspiegeld in haar witgrijze haar. Als ze naar de TV kijkt houdt ze haar hoofd een beetje schuin.

"Die Matthijs van Nieuwkerk vind ik zo’n leuke jongen!" biecht ik half-fluisterend op.

"Oooh ja!" verzucht ze. Er komt een soort giecheltje achteraan. Een soort pubermeisjesgiecheltje. "Ja dat vind ik zo’n charmante man!", zegt ze, "Hij heeft ook altijd mooie pakken aan. Een ècht leuke man!"

"Ik denk dat ik een beetje verliefd op hem ben", zeg ik.

Ze lacht even. We zwijgen weer.

"Maar weet je wie ik eigenlijk nog leuker vind?", zegt ze fluisterend, "die jongen die er altijd bij is, die jongen die de plaatjes draait. Die Michiel. Dat vind ik zó’n leuke man!"

"Oh Giel!" Als ik lach kraakt mijn versgewassen bejaardenverzorgstersjasje. "Weet u wel dat hij ooit een reclamespotje heeft gemaakt waarin hij naakt in beeld kwam? Helemaal naakt!"
Ze giert het uit. "Nynke, bedoel je he-le-maal naakt? Zag je ook zijn…"
"Piemel, bedoelt u?"

We lachen totdat er tranen achter haar dikke brillenglazen verschijnen. Matthijs wenst ons een prettige avond. Ik denk dat dat wel gaat lukken.

De Leeslijst

Iets om over na te denken op dinsdag

Is 'Hips don't lie', de nieuwe single van Shakira, niet gewoon het nieuwe clublied van de Weight Watchers?

10 april 2006

Viva's webstrijd, dag 1

De Viva heeft een webstrijd. Je moet een week een dagboek bijhouden en als je wint mag je een weblog bijhouden (en je krijgt er voor betaald!) op de Viva-site. Dat wil ik wel, vandaar deze verwoede poging. Om er een duidelijke lijn in te houden schrijf ik een week lang over TV, want dat vind ik nu eenmaal het leukst. Vandaag deel 1!

Zwoegen in een pandaberenpak

Vroeger, toen ik nog een klein meisje was vulde ik mijn dagen voornamelijk met het meeplaybacken met Kinderen voor Kinderen en gracieus in bomen klimmen en er daarna iets minder gracieus uitflikkeren. ‘s Avonds werd ik dan door mijn moeder samen met mijn broertje in bad gedaan. In een huiselijke pyjama en met de haartjes in een Oud-Hollandsche scheiding mochten we dan nog even televisie kijken. En dan keken we het liefst naar ‘Het Spel zonder Grenzen’. Het meest aan elkaar gepritstifte TV-programma van Europa.
Voor de mensen die de Tros niet in hun wooplaats konden ontvangen, of voor kinderen die alleen VPRO van hun ouders mochten kijken, hier even een kleine uitleg over ‘Het Spel zonder Grenzen’:
Een willekeurig vernieuwbouwwijkt Nederlands dorp, bijvoorbeeld Ruurlo of Waddinxveen, streed in een oude fabrieksloods in één of ander Balkanland tegen andere kleine dorpen uit andere landen om uit te maken wie het beste zeskampdorp van Europa was. Elke opdracht had òf iets met water òf iets met touwklimmen, en vaak moest er ook nog hindernissen worden genomen in ludieke pakjes. Als zwoegende wortels of barbapapafiguren klauterden de inwoners van Ruurlo over de stormbaan om de Hongaren en Esten achter zich te houden. De leukste spellen waren die waarin een dame op de rug van de heer moest gaan zitten. Tien tegen één dat ze halverwege met een zwierige smak tegen een horde aanflikkerde.
Ook al zendt de Tros ‘Spel zonder Grenzen’ niet meer uit, dat betekent niet dat het uit mijn gedachten is. Als ik door de motregen langs een verlaten speeltuintje fiets zie ik mezelf in slowmotion door een oude autoband kruipen. Op de rug van een in pandaberenpak gestoken dorpsgenoot storm ik over een hindernisbaan. En natuurlijk win ik. Ik, uit het mooie Ruurlo.

Myrna Goossen bij 'Dancing with the Stars' is als een geglazuurde drol temidden van een doos negerzoenen.

Maar oh. Make it stop. Ze had zelfs een nep-paardenstaart van, ik neem aan, paardenhaar. En een kort rokje. Niet doen Myrna!
Naschrift: Ze heeft een cunting Pino-staart op haar kont geplakt! En haar danspartner sloeg haar op haar kont. Néééé! En als zij met haar heupen schudt lijkt ze op een vrouw van middelbare leeftijd die het zwembad van Center Parcs Kempervennen betreedt en ondertussen denkt: "Hé jakkie. Ik heb het best een beetje koud. En als ik loop voel ik mijn zwembandjes zo. Zal ik weer teruggaan naar het huisje? Nee, nu even doorbijten. Huuuh, wat is het koud zeg!"

Oh 'Schoondochter gezocht' met je schapenpermanentjes!

Ik hou zo enorm van 'schoondochter gezocht', je hebt echt geen idee hoeveel. Ik zou het wel in een grafiek kunnen zetten, zodat je een indicatie krijgt van mijn liefde voor het programma. Of ik maak even een tabel met alle pluspunten van het programma. Zal ik dat doen? Ja? Misschien haal ik hiermee andere mensen over de streep om ook 'schoondochter gezocht' te gaan kijken...



Klik op de tabel, punk!

09 april 2006

Dat besefte ik vandaag pas

Als er in de Top 40 vijf singles die vorige week nog in de lijst stonden, deze week uit de lijst zijn verdwenen, er dan ook automatisch vijf nieuwe binnenkomers zijn.

*Peinst hierover, en probeert ondertussen niet naar Jeroen Nieuwenhuize te kijken*

Nynke geeft zichzelf bloot

Mattie J. vertelde mij dat hij vond dat ik meer over mezelf moest vertellen op mijn log. Ik moest opener zijn. Zoals Sanne. Nu ben ik Sanne niet, en vind ik ook dat dat hele lijflog gedoe totaal niet bij me past. Maar ik wil het heus wel proberen hoor. Dus: tadaaaah! Dingen over mij:

  • Dit zijn, op dit moment, mijn favoriete oorbellen.
  • Ik heb vandaag een setje aan. String en BH zijn allebei blauw met witte stipjes.
  • Gisteren heb ik op mijn werk, omdat ik me verveelde, een lijstje gemaakt met jongens met wie ik gezoend heb. Volgens mij mis ik er nog een paar, dus: heb jij met mij gezoend en denk je dat ik dat vast vergeten ben? Laat het me weten!
  • Ik eet graag Venz hagelslag omdat daar funniez inzitten en omdat ik dat een leuk concept vind. Ik zit altijd verwachtingsvol naar de hagelslag te kijken wanneer ik mijn boterhammen besprenkel. Zou er een funniez op mijn brood belanden? Vandaag had ik er maarliefst twee, dus mijn dag is nu al goed.
  • Als ik een beetje moe ben kan ik zomaar kotsen. Ik kan zelfs kotsen op commando. Mijn kots check ik echter niet op funniez.
  • Als ik mijn wenkbrauwen niet epileer krijg ik twee bruine tandenborstels boven mijn ogen.

Ik zie net op het journaal dat Gerard Reve is overleden en denk dus nu al: waarom schrijf ik over kotsen en funniez? Joop Schafthuizen hangt nu met Iwris Kelly aan de telefoon en hij moet keihard huilen, en ik schrijf over mijn wenkbrauwen? Neen, dat lijfloggen is niks voor mij. Dan had ik een interessanter leven moeten hebben.

*Gaat dingen over Reve op TV kijken omdat dat nu eenmaal bij haar studie hoort*

08 april 2006

Ik ben gewoon té betrokken bij 'Wie is de Mol'.

Toen ik vanochtend onder de douche stond zag ik ineens een mobiele telefoon op het muurtje van de douche liggen. "Een bericht van de Mol", dacht mijn vermolde brein meteen. Ik bedacht me dat als ik gebeld zou worden er een stem aan de andere kant van de lijn zou zeggen: "ga in je nakie op het balkon staan en wacht op een aanwijzing". En dat er dan een vliegtuig met zo'n spandoek er achter langs zou komen vliegen met daarop iets als '1+1=3'. En dat ik daar dan de hele dag over na zou moeten denken. Ik heb toen onder de douche bedacht ik daar dus mooi niet aan mee ga doen, en niet zou opnemen als ze zouden bellen. Man, in je nakie op het balkon levert alleen maar blaasontsteking op, en bovendien heb ik wel wat beters te doen vandaag.
En de mobiele telefoon is natuurlijk gewoon van een huisgenoot. Ik overdrijf ook altijd zo.

07 april 2006

Zomaar wat dingen over vandaag

* Ik kreeg vandaag al twee (2!) uitnodigingen voor hyves-groepen. Ik vind dat wel heel enthousiast, maar omdat ik aan allebei de groepen significant wat toe kon voegen (het 1.76 m. lang- zijn en het weten van de officiele tekst van het Seabert liedje..ik heb dat laatst zelfs nog in de kroeg gezongen, met Hans Goedkoop onder mijn gehoor. Dus dan zing je niet zomaar iets), ben ik toch maar van beide lid geworden.
* Ik bedacht me in de trein (ik had in Amsterdam met Albert gelunsjt) dat er heel veel mooie woorden zijn die ik te weinig gebruik. Ik nam me voor in ieder geval de woorden 'veinzen', 'dwepen', 'pikorde' en 'ménage à trois' vaker te gaan gebruiken. U hoort daar dus nog van.
* Mijn docent literatuurkritiek citeert ook graag Extince. Ik vind dat docentsgewijs een pluspunt hoor. Voor alle mensen die het repertoire van Extince nog niet onder de spreekwoordelijke knie hebben: hier, hier en hier wat studiemateriaal.

06 april 2006

Een verwoede poging koket te zijn

Bauke zei dat ik niet altijd met mijn Fries-zijn moest koketteren, maar in het algemeen met andere dingen moest koketteren. Op zich vind ik dat best een goed idee. Koketteren klinkt namelijk als 'heel leuk om te doen'. Het klinkt als Audrey Hepburn en diadeempjes en stippeljurkjes en lange wimpers. Het klinkt als lopen door de regen en mannen die dan hun jas voor je in een plas leggen. Het klinkt als thee in een gebloemd theekopjes, danwel ranja met een rietje. Bovendien zong mijn vader vroeger altijd dat liedje over 'kleine kokette Katinka' voor mij, en dat was wel een van mijn favoriete vaderliedjes.
Leuk dus.
Ik heb dus even op koket-doen geoefend en hier is het teleurstellende resultaat:












Figuur 1: een pose die ik alleen kan beschrijven als: "Oh buurman, wat doet u nu?"












Figuur 2: Auditerend voor, zo lijkt het, een mentos-reclame.












Figuur 3: Dit is meer 'ik eet stiekem een kroket' dan 'ik ben koket'.

Sorry Bauke. Ik heb het dus echt geprobeerd hè. Ik stort me nu gewoon maar op het uitbeelden van dat andere liedje dat mijn vader altijd zong: "Wie is Loesje? Wie is toch dat snoesje? Loesje is het meisje van de drummer van de band"....

Zijn we potverjanhinnekont al twee dagen verder en nog steeds zit het mij dwars

Dinsdag, Festina Lente. Een van de dichters vraagt aan het publiek: "Zijn er ook Friezen in de zaal?". "Ja ik, ja ik!" dacht ik in mijn hoofd. In mijn hoofd dus. Op dat moment keek ik Lieke schaapachtig aan en dacht "ja toch? Zou hij nou willen dat ik hem toe schreeuw dat ik dat ben?" Ik wachtte te lang. Op dat moment gilde Willem al een paar Friese dichtregels door de zaal. Hij had de lachers alweer op zijn daarvoor bestemde hand. En iedereen dacht dat hij Fries was. Maar dat is niet zo! Want Friezen onderling hebben zo hun ritueeltjes en die hebben Willem en ik nog niet gehad met elkaar (wel een bespreking van onze liefde voor de Beach Boys, maar dat doet er nu even niet toe hè). Friezen vragen elkaar namelijk altijd twee dingen: 1: Waar kom je vandaan? En 2: Van wie ben jij er één? Nou, en daar heeft Willem nog nooit naar gevraagd, wat dus een betrouwbare lakmoesproef is om zijn Fries-zijn te ontkrachten.
Maar ondertussen zat ik daar wel mooi, als niet-erkende Fries zijnde. En buiten Friesland is Fries-zijn echt mijn dingetje. Dan roep ik even 'Hup Sûpengrottenbrij' en dan lacht iedereen. Soms praat ik dan ook even Nederlands met een Fries accent. Dat vinden de mensen ook mooi.
Afijn, dat Fries spreken is dus mijn dingetje, en dat moet Willem niet van me afpakken.
Ik wilde in Festina Lente eigenlijk even met mijn paspoort zwaaien. Kijk maar! Geboren te Wymbritseradiel! Wie doet dat me na hiero? Nou? Nou?
Dan had ik mijn dingetje weer terug gehad. En dan zou ik onder het zingen van "No jaaaaa, no jaaaa, want sin en will' is mear as jild yn bosk en iepen fjild" afgevoerd worden en met een enkeltje Leeuwarden op de trein gezet worden. Maar toch. Dan had ik nog wel mijn dingetje gehad.

05 april 2006

Omdat het echt een dag is voor Bon Jovi

Mijn muzieksmaak is redelijk beroerd, dat geef ik graag toe. Een van mijn hopeloos trieste guilty pleasures is toch wel Bon Jovi. Bon Jovi was in mijn jeugdjaren een icoon in de provincie. Als je een rijtje met iconen zou maken zou je eerst Rintje Ritsma krijgen en vrijwel direct daarna Jon Bon Jovi (of, zoals men in Friesland zegt: 'Sjonbonsjovie'). Zo was de pikorde, en in mijn hart is het eigenlijk altijd zo gebleven (al sprak ik me daar wijselijk niet over uit). En dat is ook niet zo vreemd, als je er over nadenkt. Rintje en Jon hebben veel overeenkomsten. Allebei blonde mannen met spieren van staal. Allebei harde werkers. Rintje, man van het platteland en Jon "a cowboy, on a stealhorse I ride". Allebei gezegend met genoeg aandacht van de vrouwtjes.
Ik was de laatste tijd niet meer zo op Jon (en eigenlijk ook niet meer op Rintje, aangezien het in Friesland de bedoeling is dat je òf voor Ids bent, òf voor Rintje. En Ids woonde bij mij in de buurt, en aangezien ik nogal zwaar til aan buurmannenloyaliteit werd het Ids. Exit Rintje dus.), maar wrauw! Toen Jon laatst bij Oprah was, om negerkinderen een miljoen dollar te schenken in ruil voor een 'hug' van Oprah (en mensen, ik geef hem groot gelijk) leek het potjandrie wel alsof Jon en Rintje getransformed waren tot 1 man! Parelwitte tanden, een medelevende blik. Potjandrie zeg. En een knuffel zoals die van Oprah en Jon hadden we ook niet meer gezien sinds Mart Smeets Rintje in zijn armen sloot en zijn neus in Rintjes half plantte om de sanexgeur op te snuiven.
Ik kan mijn vinger er niet achter krijgen, maar er stinkt iets aan deze transformatie. Als ik weet wat er aan de hand is meld ik het meteen natuurlijk. Tot die tijd vlij ik mij neder op mijn 'bed of roses' en dweep even met Jon. Laat me maar.

Bij de foto: Jon Bon Jovi gehuld in slechts een geblokt tafelkleed!!!!!Elf!!! Wie dat niet kan waarderen heeft waarschijnlijk hele lelijke indeeën over tafeltextiel.

Dansen met Franssen

Wat krijg je als je met je docent literatuurkritiek naar een poetry slam gaat?
Bier en wilde verhalen en dansen in een naar wiet ruikend nachtcafé.

Ja, ik wist ook niet die dingen zo gaan, maar blijkbaar. Leuk was het wel, daar in Amsterdam. Op de heenweg in de trein was er al een kleine shock voor Franssen, toen we heel onschuldig over Simon Vinkenoog kletsten, en Myrthe ineens vroeg of Carlo en Irene samen een kind hadden. En hij hoorde dat Myrthe graag weblogs over schaamhaarmode schrijft. Ja, we zijn gekke meisjes, soms.

De poetry slam was leuk, som verrassend mooie gedichten en mannetjes die Extince zijn motto navolgden*. Winnares Cornellie wist de hele zaal stil te krijgen.
De nazit was ook fijn. Nadat Franssen "zeg maar Gaston" en "ik ben nog maar 29" had gezegd, brachten wij onze troef 'Justyna, de brutale Poolse (een novelle)' in. Justyna kan altijd schaamteloos smerige relatiedingen aan docenten vragen, omdat zij maar haar bescheiden accentje altijd aandoenlijk overkomt. Al gauw wisten we dus alles over onze docent wat we moesten weten. En hij over ons. Hij zal binnenkort een kopie van de zoen-boom in zijn postvakje vinden, om alle informatie nog eens rustig na te kunnen lezen.

In een smoezelig, naar wietruikend nachtcafe werden de voetjes nog even bescheiden van de vloer gehaald. Om half drie kukelden we de trein in, waar we nog memoreerden dat wij echte een héle leuke docent hadden. En een leuk vak. En dat we volgende maand weer naar de Poetry Slam wilden.

Lelijke foto's op flickr

* "Grootheidswaan, ik lijd er aan"

04 april 2006

Een lofdicht op de lente

(zonder metrum, rijmschema aabb)

Oh lente met je bloeiende bloemen
Met je bijen die zoemen
Alles is zonnig en droog, niet meer nat
Zeg lente; wordt het nog wat?

Gerrit Hiemstra zegt: "Het is te koud voor de tijd van het jaar"
En als Gerrit het zegt, dan is het echt waar.
Dus lente ik zou maar eens opschieten als ik jou was
Want dor zijn de bomen en nat is het gras

Ik wil verdorie pril lentegeluk!
En ik draai de Vengaboys, maar het helpt geen fuk
Ik wil een madeliefjeskrans, maar geen madeliefje te zien
En de gevoelstemperatuur is 's nachts min tien*

Ik wil piknikken in het park
Ik wil op het terras zitten in de dark, en ik wil kwark**
Ik wil frisbeeënde jongens in boxershort***
Ik wil dagen lang en nachten kort
Ik wil de terrasjes vol bij het Louis Hartlooper Complex
(En dan iets leuks dat rijmt op complex)****
Ik wil calippo-cola en Buena Vist Social Klup
Hup lente! Hup!

*Gevoelstemperatuur hè. Dat jullie niet allemaal met een thermometer naar me toe komen hollen om mij te vertellen dat ik overdrijf.
** Ik weet ook wel dat 'dark' niet het mooiste rijmwoord is op 'park'. Dat is 'aardvark'.
*** Ik heb dat eerlijkgezegd nog nooit 'live' gezien (misschien ooit, maar er toen niet bewust de schoonheid van ingezien). Dat lijkt me zooooo zomers! Het hoeft trouwens niet een boxershort te zijn hoor, zwemshort of korte broek mag ook.
**** Tyrannosaurus Rex. Veenheks. Tipp-Ex.

03 april 2006

Een Barry Atsma-verschijning.

Gisteren was ik met mattie J. in de bioscoop, om 'Ik omhels je met duizend armen' te zien. De film vond ik een beetje tegenvallen, bij het boek moest ik op het einde echt hoilen, maar bij de film kon ik met droge ogen een sterfscène aanschouwen. Dan klopt er iets niet, want ik heb toch echt in mijn inborst een groot, kloppend, sentimenteel hart. Een 'huilt bij films'- hart. Nu niet dus.
Maar afijn. Wat frappant was: Barry Atsma speelde in die film een barman, en laat Barry Atsma nou net bij ons in de bioscoopzaal zitten!!!!!niettegeloven!!!! Ik dacht dat ik dubbel zag van de drank, maar ik had alleen een kleine cola op dus: kan niet!
Dus: voor de mensen die nog altijd denken dat een film 'live' gespeeld wordt: sorry. Ik weet nu dat het niet zo is, want Barry kan natuurlijk niet èn in een hippe kroeg in Amsterdam zijn èn in een bioscoopzaal in Utrecht. Bovendien had hij andere kleren aan.
Barry moet even nadenken over hoeveel mythes hij tot flarden slaat met het zomaar 'in het wild' opduiken in een bioscoopzaal.
En hij was ook nog eens kleiner dan ik dacht. Hmpfr.

02 april 2006

Hyacinten en liquidaties

Enkele punten waarom Midsummer Murders, hierna heel hip 'MM' genoemd, één van mijn favoriete TV-programma's is:

  1. Door MM heb ik nimmer getwijfeld aan de hipheid van Laura Ashley- jurken. Ik denk trouwens wel dat als MM niet zou bestaan, Laura Ashley haar zaak wel op zou kunnen doeken.
  2. Dat je in MM precies dezelfde acteurs ziet als in Dalziel en Pascoe, Morse en al die andere detectives zorgt voor een geruststellende orde en onsterfelijkheid voor de acteurs.
  3. De briljante gedachtenkronkel dat er mensen vermoord kunnen worden omdat ze dwarsliggen binnen de hyacintenkweek- danwel geitenfokvereniging stemt mij iedere aflevering weer koprollig blij.
  4. Omdat elke aflevering zich zo traag voortbeweegt kun je tijdens een aflevering prima even poepen of een afwasje doen; je mist vaak niets.
  5. Waar vind je nog geweldsdelicten waarbij een tuinhark gebruikt wordt? Waar?
  6. Omdat er ondanks minsten drie moorden per aflevering er toch genoeg mensen in Midsummer blijven wonen om vermoord te worden.
  7. Omdat je, gedurende de seizoenen, de dochter van de detective geleidelijk net zo suf en saai ziet worden als haar moeder.
  8. Omdat het eigenljk een tot leven gewekte tuinspecial van de 'Libelle' is, maar dan met een extra brute afslachting.

Bijschrift bij foto: Google "Midsummer Murders" en krijg dit hartverlammend mooie plaatje. Die stoïcijns kijkende geit. Die man die op een dikke hond lijkt. Oh.

Vaak ben ik ook niet aardig

Ik was woensdag toch maar even naar het open podium van Akt, SV Contact en Alias gegaan. Kelta moest in maillot aerobicpasjes doen, dus dan raap je jezelf bijeen en gà je.
Alleen: als ik me niet goed voel, kan ik erg gemeen worden. Begrijp me goed: als er een leuk optreden was, stond ik als een dolle te gillen. Maar oh! De verbale braaksels die mijn mond verlieten toen twee jongens van SV Contact met een gitaar en een bierflesje Bob Dylan muzikaal verkrachtten! Wiegertje zei het al: "Jij bent eigenlijk best gemeen. En oppervlakkig. En bevooroordeeld." Ik knikte; ik wist dat al lang.
Maar die jongens waren ook wel héél erg. De ene hield zich nog keurig op de achtergrond, maar de andere was een soort kruising tussen Ron Boszhard en Emile Ratelband. Hij zong twee liedjes, maar kende zijn tekst niet, dus vulde eigenlijk twee keer drie minuten met het begillen van de zaal. "Hebben jullie dur zinaaaaaaan! Zeg maar jaaaaaaaah! Jaaaaaaah!". De zaal reageerde niet, en ging plassen of drinken halen. Ondertussen gingen de mannetjes vrolijk door met hun op muziek gezette persweeën.
En ik dacht: vuile honden. Dat jullie een keer op het podium van Tivoli willen staan, snap ik helemaal. Maar moet ik daar getuige van zijn? Ik had op dit moment in bed kunnen liggen, een boek kunnen lezen, een goed gesprek kunnen hebben met een vriendin naar keuze. Ik zou van alles kunnen doen. Maar wat doe ik? Ik sta hier, in Tivoli De Helling te luisteren naar hoe jullie jezelf compleet belachelijk maken met muziek die nog niet eens het gemiddelde AMV- niveau overstijgt.
Nou, en daar kan ik dus niet tegen.
Gelukkig waren er ook nog genoeg dingen die echt geweldig mooi, danwel hilarisch waren. Kelta in maillot dus, en Jojanneke (Jojanneke kicks Rafaëlla's mighty ass!) en Wiegertje als journaliste. En Frank in maillot. Oh Frank.
Ik heb me dus wel vermaakt hoor.

Naschrift: Er was ook een meisje dat zelfgemaakte liedjes (waarvan ze de tekst nog op een papiertje had, want "die kende ze nog niet uit haar hoofd") zong, zichzelf daarbij begeleidend op gitaar. Wiegertje en ik constateerden dat, als je zoiets wilt doen, je wel of a) leuke liedjes moet zingen of b) een beetje tiet moet laten zien. Beide waren niet van toepassing op het meisje. Iedereen ging dus bier halen en kletsen. Toen ik in de pauze even de avond met Annemarie doornam riep ik, iets te luid, "en dat meisje met die gitaar! Ik weet niet wáár ze staat maar...". Toen zag ik dat ze naast me stond. Met een ietwat roodkleurend hoofd vervolgde ik mijn zin: "Je moet maar durven hoor! Poepoe!". Het meisje keek me met verschrikte ogen aan. Ik besefte me dat het tijd was om naar huis te gaan. Ik zou hier geen vrienden maken, zoveel was zeker.