18 april 2006

Gisteren zag ik mijn eerste lief

Ik had hem al zien staan. Voorzichtig tik ik hem op zijn schouder. Hij draait zich om en zijn ogen lichten op achter zijn brilletje.
Vijf jaar geleden hadden wij verkering en nadat het uitging hebben we eigenlijk nooit meer met elkaar gepraat.
Verliefd, Verhuisd, (uit het oog) Verloren.
Hij was mijn eerste lief en ik had fysieke pijn van het verliefd zijn. Ik zat achter de kassa in de kampwinkel toen mijn maag ineenkromp. Het besef dat ik aan hem dacht, en hij misschien ook wel aan mij, liet mijn maag een koprolletje maken.
Gisteren haalden we herinneringen op aan toen.
Hij wist alles nog, zei hij.
Ik ook.
Alleen maar goede herinneringen, allebei.
Van toen we op het steigertje bij de brekken naar de sterren lagen te kijken en hij "ik hou van je" zei.
"Dankjewel", zei ik.
Van toen hij met de auto over de kop was geslagen, en mij dat melde toen ik in een volle Kalverstraat stond. (Op de dag dat Herman Brood van het Hilton sprong - ik zie geen causaal verband.)
Van toen hij op het 25-jarig huwelijksfeestje van mijn ouders was, en ik me geen raad wist.
Van toen ik mijn broers vertelde dat het uit was tussen ons, en zij verontwaardigd reageerden: "Heb je wel aan ons gedacht? Wij vonden hem verdomme hartstikke leuk!"
Gisteren konden we overal om lachen, gelukkig maar.

"Ik was knettergek op je"
"Ik ook op jou"

Ik maakte het uit omdat ik dacht te weten hoe de liefde werkte. Hij had mij geshowd hoe het was om een vriendje te hebben, en ik dacht dat bij alle jongens wel zo leuk zou zijn. Ik was zestien, wist ik veel. Nu weet ik dat weinig mensen kunnen zeggen zo'n leuke eerste liefde gehad te hebben. Gisteren, in een volle feesttent vertelde ik ons verhaal aan iedereen die het wilde horen. Ik was trots op hem en op hoe het toen was.
Al gauw stonden wij weer pink-in-pink, omdat wij dat altijd deden. Ik had het zelf amper door, zo normaal is het voor mij om zijn hand vast te houden.
Het is even wennen, maar het is leuk hem weer te kennen.

4 reacties:

Anonymous coert zei...

Ha, kun je z'n hart twee keer breken. ;)

7:07 p.m.  
Anonymous Grietje zei...

oooooh! (met allemaal accent graves)

8:43 p.m.  
Anonymous A. te A. zei...

*is er stil van*

9:31 a.m.  
Anonymous trientje zei...

hmm ik ken het, je eerste liefje vergeet je nooit. Mijn eerste liefje was toen ik 14 was, hij was wel een pak ouder en ik heb hem wel nog veel gehoord, zes jaar aan een stuk. Veel traantjes gelaten en veel opnieuw hopeloos verliefd geweest op hem. En ookal heb ik nu al jaren een vriend dat eerste liefje zal ik nooit kunnen loslaten en hij mij ook niet.. stom he maar als je zoveel samen voor het eerst hebt beleeft blijft het je wel bij. En ik zweer het kheb er nog slechte dagen van als ik aan hem denk :)

6:17 p.m.  

Een reactie plaatsen

Aanmelden bij Reacties plaatsen [Atom]

Links naar dit bericht:

Een link maken

<< Homepage