04 juni 2006

Ook jonge mensen willen maar wàt graag in ons bejaardentehuis wonen.

Gisteren bivakkeerde ik weer in mijn portiershok.
Aan het einde van de middag kwam er een kwieke vijftiger met een geruit bloesje en een volle rugtas om het huis binnenlopen.
"Kan ik u helpen?" vraag ik op mijn helpt-hulpbehoevende-mensen-toontje.
"Ja, ik wil mijn hier inschrijven, kan dat?"
(Het was dus echt een vent die hooguit 55 kon zijn)
"Nou", zei ik, "zowieso moet u dan maandag terug komen, want dan zijn er mensen in huis die daar verstand van hebben. Bovendien moet u een zorgindicatie hebben."
(Ik vind 'zorgindicatie' een van de mooiste woorden die ik tijdens mijn bejaardenloopbaan geleerd heb. Zelfs mooier dan het achteloos gebruiken van afkortingen zoals 'ambu'* en 'diak'** en 'inco-slip'***)
"Oh", zei hij, "maar vanaf welke leeftijd mag men hier eigenlijk wonen?"
"Nou", vervolgde ik mijn verhaal, ondertussen angstig om mij heen kijkende of ik niet per ongeluk in de Omroep Max-versie van 'Boiling Points' was beland, "er zijn hier ook mensen van begin 50 komen wonen, maar die hadden dan òf korsakov, òf waren geestelijk gehandicapt, of een combinatie van die twee."****
Ik zag hem peinzen, vermoedelijk bedekend of hij voor een van beide indicaties in aanmerking kon komen.
"Nou, dan kom ik maandag wel weer. Zeg, weet jij hoe laat de wedstrijd van Jong Oranje vanavond begint?"
"Dat is morgen pas, meneer."
"Oh. En gaan de bejaarden dat hier ook met zijn allen kijken?"
"Nee!", riep ik, en mijn stem sloeg een beetje over (want ik loog èn vond de man nu ècht een beetje eng worden). Het idee dat deze rare man morgen met een bakje nibb-it's naast mevrouw Smit de finale wilde gaan kijken vond ik ronduit smerig. Daar is hij verdorie veel te jong voor.

*Ambulance.
**Diakonessenziekenhuis.
*** Tent-achtige luier.
****Zo zei ik daqt natuurlijk niet, maar hee, soms moet je voor je web-log de dingen wat aandikken om de boel interessant te houden.

1 reacties:

Anonymous CasaSpider zei...

Haha, doet me denken aan toen ik met mijn ex-vriendin in Utrecht woonde. We waren allebei een jaar of 30, hadden allebei een baan en hielden niet zoveel van koken.
"Laten we Tafeltje Dekje bellen", stelde mijn vriendin voor. Haar ouders waren erg tevreden over deze service en duur is het niet.
Toen zij belde waren de mensen van Tafeltje Dekje echter gewoon kwaad, dat wij het op die leeftijd waagden te bellen.
En we wilden niet eens naar de voetbalfinale kijken!

3:17 p.m.  

Een reactie plaatsen

Aanmelden bij Reacties plaatsen [Atom]

Links naar dit bericht:

Een link maken

<< Homepage