05 juli 2006

Een gewone avond bij de bejaarden

Het is warm, drukkend warm. In twee dagen zijn er al twee bejaarden doodgegaan, een keurig gemiddelde voor een hittegolf. Mevrouw de Waard loopt nog immer gevaarlijk bij de uitgang te tippelen, wachtend op een onoplettend moment van mij zodat ze de benen kan nemen. Als ik haar terug naar haar afdeling breng vraag ik of ze het nog wat uithoudt met deze hitte. "Nou, ik vind het maar niks. En dan zeg ik het dus netjes.". "Volkomen kut dus", grap ik. "Ja kut ja", antwoord mevrouw de Waard.
Ik leg rekeningen op alfabetische volgorde en zie dat er iemand in huis werkt met een hilarisch handschrift; het woord 'boodschappen' leest als 'doodschoppen'. Doodschoppen: 15 euro 60. Het verklaart de vele over de kling gejaagden. Gelukkig werkt Dree, en kan ik dit leuke iets even met haar delen.
Ik ruim de parasols op en Dree klokt hoe snel ik het kan. Ik ben snel.
Mensen zeuren over het weer en het ontbreken van een long en de daarbij behorende benauwdheid in combinatie met de warmte.
Ik lees "Het mooiste leven..." van Kees 't Hart en wil meteen ook bij Heerenveen werken, en heus niet omdat hij alle bungelende geslachtsdelen van de voetballers onder de douche mag zien.
Dikke lelijke kleinkinderen kopen ijsjes bij me.
Ik druk mijn hoofd tegen de ventilator aan en verlies bijna een oorlel.
Voordat bejaarde 3 het tijdige voor het eeuwige wil verwisselen, zorg ik ervoor dat ik weg mag. Ik kan geen verhalen over dode, danwel zielig kermende bejaarden hóren.

2 reacties:

Anonymous coert zei...

Met dit weer is die 15 euro 60 in ieder geval snel verdient. :)

9:40 a.m.  
Anonymous Arnoud zei...

Het zal de oudjes goed gedaan hebben dat de oude vijand gisteravond ook het leven liet. Figuurlijk dan. Op het voetbalveld.

9:56 a.m.  

Een reactie plaatsen

Aanmelden bij Reacties plaatsen [Atom]

Links naar dit bericht:

Een link maken

<< Homepage