03 september 2006

Dorpsfeest D'Amour, immer.

Gisteravond was ook niet in kodaks te vangen. Beitske heeft het geprobeerd, met mijn camera (zie flickr rechts), maar de foto's geven bij lange na niet weer hoe mooi het was. Waarom was het dan zo mooi Nynke? Nou, hierom:
  • Allereerst: de band. De toetsenist leek op het dikke broertje van Super Mario en Luigi, danwel een Shoarmaboer, danwel de dikke neef van Ron Jeremy. De zanger leek óók op een uitgerangeerde pornoacteur. Ik liep bijna te hyperventileren van alle goede grappen die je hier over kon maken. Maar het moet gezegd worden: ze kregen de zaal wel plat. En Janne en ik mochten nog even 'Unchain my heart' met ze zingen. Niet dat het een succes was, maar toch. Het mocht.
  • Jelle ging weer zingen. Jelle, mijn buurman, is normaliter de rust zelve. Behalve tijdens de dorpsfeesten, dan is Jelle niet met tien shovels van de dansvloer te krijgen, voorziet hij het hele dorp non-stop van bier, en weet hij het altijd zo te spelen dat ie even met de band mee mag zingen. Dit keer was het de Normaal-medly, en oh. De dames joelden hoor.
  • K. die in al haar dronkenheid ging verklappen wie er in het dorp een grote piemel hadden, wat zij dan natuurlijk ook allemaal maar van horen zeggen wist hè.
  • Dat de band 'Simply the best' voor onze straat speelde, omdat wij de modderfokking zeskamp hadden gewonnen.
Nou ja. Het was dus geweldig. Echt. En nu wil ik alleen nog maar slapen.

1 reacties:

Anonymous Sophie zei...

Hey lieve Nynke,

hoe gaat t met je? ik lig ziek in mn bed (wat NIET leuk is, al helemaal niet als je in AUSTRALIE bent en het lente begint te worden) maar jouw hilarische verhaaltjes maken t allemaal weer een beetje beter.

Thanks mate!

Liefs uit Melbourne

2:21 a.m.  

Een reactie plaatsen

Aanmelden bij Reacties plaatsen [Atom]

Links naar dit bericht:

Een link maken

<< Homepage