Een duidelijke roddeloverwinning op mijn moeder.

Mijn moeder, laten wij haar Pip noemen (want zo noemde men haar vroeger) en ik hebben een aantal gemeenschappelijke hobby's: Het kijken naar Youri Mulder, het bezoeken van kerkhoven en het uitwisselen van nieuwtjes, slash, roddels. Over die eerste twee zal ik ongetwijfeld nog wel eens een spreekwoordelijk boekje open doen, maar focus je even op het laatste.
Het nieuwtjes uitwisselen is een belangrijk element in onze communicatie, en gebeurt ook altijd volgens een vast communicatiestramien:

Pip: Oh! Een nieuwtje!
Ik: Wie is er zwanger?
(de rol van boodschap zender en -ontvanger kan zowel door moeder als dochter vervuld worden, red.)

Want dat zwanger gebruiken we dus eigenlijk als een soort startschot van brand-maar-los-en-maak-me-gek-moedertje. Want de nieuwtje gaan niet louter over beebies, meestal zijn ze van het kaliber: ...(vul naam in) is is zwanger/is dood/blijkt homo/gaat vreemd/zei het volgende.../zag ik daarendaar.
Het is belangrijk om goede nieuwtjes te hebben bij ons. Daarom was ik laatst ook door voorpret verheugd toen ik Pip belde. Ik was namelijk oud-buurjongen Melle met zijn vriendin tegengekomen in 't Hoogt. Een mooi nieuwtje, want: lang niet gezien. Enfin, ik bel Pip:

Ik: Nieuwtje!
Pip: Wie is er zwanger? Oooooh wachtwachtwacht!
Ik: Nee ik, nee ik!
Pip: Neeeee mooi nieuwtje!
Ik: Ik ook ik ooooook!
Pip: De vriendin van Melle is zwanger!
Ik: Ja daaaaaaaaaaaajmn you woman! Ik wilde dus net vertellen datteh...laat maar.

Die slag om de nieuwtjes had ik dus verloren want een beebie weegt veel en veel zwaarder dan een ontmoeting. Maar! Victorie! Want WAT kon ik Pip afgelopen donderdag smssen?

Weet je dat Melle en K. een drieling verwachten?

Het beste nieuwtje sinds 'die ene vent uit het dorp doet het met de buurvrouw'. En dat was al...pfoe. Mooi materiaal man.