Hello, is it me you're lookin' for?
Ik was mijn fiets kwijt.
Ik had 'em even tegen een regenpijp op de Kromme Nieuwegracht neergezet. Na een kwartiertje kom ik terug: fiets weg. Voor de Universiteit stonden van die technische-dienst-mannen. Met een trillende onderlip voegde ik me bij ze. Maar neen, zij hadden er niets mee te maken.
Wanhopig speurde ik de Kromme Nieuwegracht af. Lionel Ritchie zong passievol in mijn hoofd zijn 'Hello'. Voor mijn ogen zag ik de film van het leven van mijn fiets en ik. Drie jaar lang lief en leed. Mijn fiets en ik, samen schaterlachend bij de fietsenmaker die hem altijd maar weer fikste. "I can see it in your eyes" zong Lionel. Mijn onderlip trilde. Ik zag ons samen rijden door een veld met madeliefjes, de zomerzon glinsterend door de bomen. "You're aaaaaaaaaall I ever wanted, and my arms are open wide". Lionel had de smaak aardig te pakken. Ineens brak de zon door. Eindelijk zag ik licht aan het eind van deze fietsloze tunnel. Eindelijk vloog ik weer naar de regenboog. Eindelijk...naja. Daar stond ie: in de fietsenstalling van Kromme Nieuwegracht 66. "Hello!" Gilde Lionel. Djiez, dacht ik. Ik get the picture hoor Lionel. Maar desalniettemin was ik tot tranen toe geroerd dat wij malkander weer hadden gevonden. Ik aaide 'em over z'n zadel. Volgens mij kwam er zelfs nog een kleine groepshug achteraan. Maar ja, overmand door emoties, hee.
Ik had 'em even tegen een regenpijp op de Kromme Nieuwegracht neergezet. Na een kwartiertje kom ik terug: fiets weg. Voor de Universiteit stonden van die technische-dienst-mannen. Met een trillende onderlip voegde ik me bij ze. Maar neen, zij hadden er niets mee te maken.
Wanhopig speurde ik de Kromme Nieuwegracht af. Lionel Ritchie zong passievol in mijn hoofd zijn 'Hello'. Voor mijn ogen zag ik de film van het leven van mijn fiets en ik. Drie jaar lang lief en leed. Mijn fiets en ik, samen schaterlachend bij de fietsenmaker die hem altijd maar weer fikste. "I can see it in your eyes" zong Lionel. Mijn onderlip trilde. Ik zag ons samen rijden door een veld met madeliefjes, de zomerzon glinsterend door de bomen. "You're aaaaaaaaaall I ever wanted, and my arms are open wide". Lionel had de smaak aardig te pakken. Ineens brak de zon door. Eindelijk zag ik licht aan het eind van deze fietsloze tunnel. Eindelijk vloog ik weer naar de regenboog. Eindelijk...naja. Daar stond ie: in de fietsenstalling van Kromme Nieuwegracht 66. "Hello!" Gilde Lionel. Djiez, dacht ik. Ik get the picture hoor Lionel. Maar desalniettemin was ik tot tranen toe geroerd dat wij malkander weer hadden gevonden. Ik aaide 'em over z'n zadel. Volgens mij kwam er zelfs nog een kleine groepshug achteraan. Maar ja, overmand door emoties, hee.
geplaatst door Nynke op
10:45
12 reacties:
test
Hello!
"HELLO!!???", Gilde Coert.
Hoooooooi!!!
Nog steeds erg vreemd op je log, Nynke. Als ik bij beide adressen je pagina opzoek, kom ik steeds uit bij dat stukje over hollands next topmodel. Check je broertje!
Tot morgen,
Je broer
Ja, kweeenie? Zoek je naar mij... soms?
Ik vond de clip bij Hello altijd een beetje bizar. Lionel zong: I can see it in your eyes, alleen het arme mens tegen wie hij het zong was stekeblind!
Hij kan het natuurlijk wel in haar ogen zien, zij alleen niet in die van hem...
Ja, maar daarna vraagt 'ie toch "Is it me you're looking for?", toch een beetje misplaatste woordkeuze, hoor.
Ja... beetje vreemd... geen idee.
Helemaal gelijk, helemaal.
ik heb Lionel altijd al niet gemogen... het is vooral die snor eigenlijk....
Een reactie plaatsen
Aanmelden bij Reacties plaatsen [Atom]
Links naar dit bericht:
Een koppeling maken
<< Startpagina