07 september 2006

Prison Break voor bejaarden

Dinsdag was ik weer bejaarden aan het bewaken, en woei, het was een spannende avond. Er was namelijk iemand weggelopen. Collega E. was even aan het kopiëren en toen was mevrouw Nokken hem gesmeerd. Toen ik om vijf uur moest werken was ze nog altijd niet gevonden. Algauw moest ik van de verpleging de politie maar bellen. Miami-Vice-achtige taferelen speelden zich in mijn hoofd al af. Ik wilde voor de zoektocht MINSTENS een helikopter met zoeklicht, waterpolitie in de gracht en veel mensen met walkie-talkies. Wat kreeg ik: twee agenten op de fiets. Ter compensatie waren ze wel heel knap en indrukwekkend in pak. Maar toch. Ze hadden gelukkig wel van die walkie-talkies waardoor je de hele tijd "kggggggh kggggggh hé sjon straks ff koffie en een sprits in het wijkgebouw kggghgh khhhgggh" hoorde, en dat vond ik dan wel weer politiemannenachtig. Ze zouden mevrouw Nokken gaan zoeken, en ik riep nog iets van gogogo team om ze aan te sporen, want ik wilde alle schapen graag weer bij de kudde hebben. Wat dat betreft ben ik net de Goede Herder hee.
Dree, die ook moest werken, en net een bejaarde op de derde verdieping had betrapt op het kleien met een versgelegde poepdrol (echt waar mensen, echt waar) was ook danig onder de indruk van het uitrukkende politiekorps op de moutainbikejes. We bloosden beide een beetje; mannen in pak maken dat los bij ons. Uiteindelijk werd mevrouw Nokken op de Laan van Nieuw Guinea teruggevonden (en voor de niet-Utrechters: vanaf het bejaardentehuis is dat echt een cuntflapping eind lopen hoor) en kon ik de politie-agenten joviaal op de schouders slaan vanwege hun uitstekende speurderswerk.

1 reacties:

Anonymous coert zei...

Tja, "Nokken", dat vraaaagt erom.

7:03 p.m.  

Een reactie plaatsen

Aanmelden bij Reacties plaatsen [Atom]

Links naar dit bericht:

Een link maken

<< Homepage