10 september 2006

Waar was jij, afgelopen zaterdagochtend om half vier 's ochtends?

Ik zat in ieder geval met Stefan aan de grenadinelimonade in de kaatskantine te G.
Wilde dates heb ik tegenwoordig hè?
Stefan was zijn tent uitgekomen en ik hoorde hem op ons veldje rondlopen. Zuchtend hees ik mij uit mijn slaapzak. Ik lag er immers net lekker in.
Hij kon niet meer slapen. "Ik ben zó wakker", zei hij, "ik denk dat ik al dacht dat het al de volgende dag was". Ik wrijf me de slaap uit de ogen. "Kun je ècht niet slapen?" vraag ik, licht wanhopig. "Nee, ècht niet!" "Nou, zullen we dan maar even een glaasje limonade drinken?"

"Heb je al vaker in de tent geslapen?"
"Ja, bij pake en beppe in it Heidenskip, en thuis achter in de tuin, maar dat is toch anders. Want nu is het toch wel tien minuten fietsen naar huis."
Hij vertelt over zijn broer en zijn broertje, zijn vader en zijn moeder uit Zuid-Afrika, en dat de mensen daar een beetje anders praten. En dat hij al acht is, bijna negen. En dat hij bij meester Balt in de klas zit die orgel speelt.
Ondertussen vecht ik tegen slaap. Ik zie ons, de slaap en ik, rollebollend over de grond rollen, in zo'n grote stofwolk met allemaal handen en voeten eruit stekend.
"...en ik vind het wel gezellig bij Jacobus in de tent, maar hij slaapt al en ik wil hem niet wakker maken, maar ik kon ècht niet slapen maar toen zag ik jou gelukkig. Kun jij ook niet slapen? "

Het kaatskamp, afgelopen weekend, was echt geweldig, echt. Ondanks amper slaap.

0 reacties:

Een reactie plaatsen

Aanmelden bij Reacties plaatsen [Atom]

Links naar dit bericht:

Een link maken

<< Homepage