30 december 2006

Mijn rode jas

Ik heb een rode winterjas en hij is waarlijk de bom.
Het is zo 'n jas waar je eigenlijk een paraplu met stippen bij wilt hebben, en dat je dan in een plas stampt. Of een zwierige pirouette draait en er dan een hoog schatergilletje achteraan doet. Wat ik wil zeggen: in die jas zie ik er gewoon erg goed uit, en hij geeft me een soort joie-de-vivre- achtig gevoel. Daarbij heb ik ook nog een kekke witte omslagdoek gescoord, en die is vintage, dus hip. Kortom: als ik dit ensemble mij over straat voortbeweeg val ik op, en dat mag ik wel.
Nu was ik gisteren in Friesland, bij Grietje, om haar huisje te bekijken en samen met Jacobien en Tjitske haar kerstboom leeg te eten. Ik stond op station Mantgum te wachten op Grietje in haar auto, toen ik opeens op het andere perron een meisje zag staan.
Met een rode jas en een witte sjaal.
"Potver!", dacht ik, "nu zul je net zien dat men in het, qua mode, overwegend fletse Friesland men ineens ook hip en kek en joie de viverend gaat doen! Wat moet ik DAN aantrekken om hier nog een beetje op te vallen? De good old komo-zak dan maar?
Even was ik mijn spirit kwijt. Ik kwijnde zelfs een beetje. Tot ik zag wie dat meisje nou was.
Het was Jacobien. En zo kwam het dat Grietje op een druilerige namiddag in Mantgum twee vrouwelijke kerstmannen (kerstvrouwen?) in haar wagen kon laden, die bij haar de kerstboom leeg zouden eten en zouden praten over seks en aanverwante zaken.

1 reacties:

Anonymous Thom zei...

Het is in ieder geval goed nieuws dat er nog mensen zijn die 'joie-de-vivre' in hun actieve woordenschat hebben. Dat heeft de joie-de-vivre- wel verdiend, vind ik.
En rood is een mooie kleur natuurlijk

11:08 p.m.  

Een reactie plaatsen

Aanmelden bij Reacties plaatsen [Atom]

Links naar dit bericht:

Een link maken

<< Homepage