19 februari 2007

Een fitnessfeuilleton waar men 'u' tegen zegt.

Ik ben nog altijd aan het fitnessen! Jeuj! Ik houd het al TWEE weken vol en mèn, dat is een record.
"Hoe houd je het toch vol?" hoor ik jullie denken. Nou, dat zit 'em dus in de variatie.
Zo hebben Dree en ik ons vanochtend gewaagd aan het zogenoemde 'bodyshapen'. 'Bodyshapen' klinkt alsof iemand met een kaasschaaf in de hand je lichaam gaat bewerken, maar neen. Geen kaasschaaf in sight. Wel allemaal dames van diverse pluimage die zich collectief het slaapsnot uit de ogen wreven (het was negen uur 's ochtends, red.)
We begonnen met wat strekoefeningen, waarbij ik niet naar Dree moest kijken omdat de dingen die we moesten doen het beste omschreven konden worden als 'de eerste wankele stapjes van een pasgeboren hertenjong' of 'poepen op een Frans toilet en oppassen dat je niet over de je broek heenschijt'. En daarbij mag je natuurlijk niet lachen. Want de instructrice ziet alles in de immens grote spiegel waarin jij jezelf ook de hele tijd ziet bouncen (mental note: koop een nieuwe sportbeha).
Daarna moesten we allerhande dingen doen met gewichten waarbij ik pufte en steunde en spieren voelde die zich tot vandaag keurig verscholen hadden gehouden in de spierkrochten van mijn lichaam.
De instructrice was trouwens geen nazi, en de dingetjes die we moesten doen waren niet moeilijk. En na de les had ik wel het he-wat-ben-ik-toch-lekker-sportief-en-nu-mag-ik-wel-een-broodje-bapao-gevoel. Min dan dat broodje bapao hè, want dat komt er even niet in.
Ik zie niet in waarom ik morgen niet weer mijn body zou gaan shapen. Maar als ik morgen als een Litvinenko-look-a-like in bed lig i.v.m. spierpijn kan ik daar nog op terugkomen hoor.

0 reacties:

Een reactie plaatsen

Aanmelden bij Reacties plaatsen [Atom]

Links naar dit bericht:

Een link maken

<< Homepage