13 februari 2007

Ergens in de Biltstraat, waar ik toch niemand kende.

In het kader van dit besloot ik gisteren met Dree mee te gaan naar haar fitnesshonk, daar waar Martha ook regelmatig in de tredmill staat. Want dat is toch ergens in de Biltstraat, en daar ken ik verder toch niemand. En fitnessen doe ik toch het liefst terwijl niemand kijkt.
Allereerst: het lijkt wel alsof deze fitnessfabriek illegaal is. Serieus: door alle trappen die we op moesten leek het wel alsof men een hometrainer in het Achterhuis gezet had en ik daar, via een weggeschoven boekenkast, moest komen.

Het fitnesshok zelf zag eruit als de bakermat voor Oost-Duitse Zwemkampioenes, met beukende trancemuziek en sfeervolle TL-verlichting.
En de gewichttrainapparaten zien eruit alsof je er iemand met gemak mee zou kunnen radbraken. En dat men dat er vroeger ook mee deed.
Maar: het ging goed!

En, wat altijd mijn grootste angst is -dat iedereen er heel hip uitziet en niet zweet- bleek ook niet zo te zijn!
De mensen daar zien er ook gewoon uit alsof ze hun bed zijn uitgerold en in één vloeiende rol op het crosstrainapparaat zijn gerold. Net als ik!
Ik heb namelijk een traumatische ervaring bij een andere fitnesstoko, waar ik met vriendin H. wel eens ging cardiofitnessen, en waar alleen jonge moeders kwamen die, ondanks dat ze al drie van die yuppenkinderen geworpen hadden, er nog uitzagen als een -ik noem maar iemand- Brenda Dygraf. Bovendien zweette niemand, en de instructrice al helemáál niet. En ik zag er na een half uur al uit alsof ik à la Andie MacDowell in 'Four weddings and a funeral' al een tijdje in de stromende regen op mijn grote liefde Hugh Grant had staan wachten. Maar dan in trainingsbroek. En die instructrice maar in mijn oor tetteren: "Kom op! Zet door! Achteraf zul je jezelf dankbaar zijn!" En ik dacht: "Achteraf vind jij jezelf gevierendeelt terug op een apparaat waarvan jij voorheen dacht dat je het enkel kon gebruiken om je dijbeenspieren te trainen. Als je met dit hysterische gegil doorgaat hè."
Maar nu, bij deze fitnessfabriek, gaat het goed. Dus pas maar op: binnen de kortste keren ben ik strak, slank en heb ik een conditie van heb-ik-mezelf-daar.
Hà!

0 reacties:

Een reactie plaatsen

Aanmelden bij Reacties plaatsen [Atom]

Links naar dit bericht:

Een link maken

<< Homepage