24 februari 2007

Reach out and touch, somebody's hand

Het is ontroerend, y'all, hoeveel bemoedigende reacties ik krijg op mijn sportschoolavonturen. Onbekende klampen me aan om te vertellen dat zij ook regelmatig een vogelnestje maken en daarna drie dagen lang niet meer uit de vogelnestjeshouding komen. Donderdag werd ik bij Omrop Fryslan binnen anderhalve minuut al twee keer ondervraagd of ik het wel volhield. En ik hóu het vol, lieve mensen, dus reken maar van yes dat ik daar gráág over vertel.
Ik voel me soms net Mies Bouwman met de actie 'Open Het Dorp', maar dan in kleur en zonder gehandicapten die woonruimte zoeken. Maar verder is de gelijkenis treffend! Ik wil namelijk ook de hele tijd "lieve mensen!" zeggen, en "wat ontzettend aardig van u zeg!" en "Er is tweehonderd gulden gedoneerd door de vereniging van huisvrouwen uit Gasselternijkerk! Wat gewéldig!"
Toen ik gister over de hyves nóg een bemoedigende spierpijnkrabbel kreeg was ik bijna in staat een galmend 'reach out and touch, somebody's hand' in te zetten. Want samen komen we deze fitnessmalaise wel door hoor mensen. Samen we can. We SO can.

1 reacties:

Anonymous Johan zei...

Mocht je al genoeg krijgen van je fitness-inspanningen/-uitspattingen (of meer willen, natuurlijk), misschien kan je meedoen met Marijke?

Of is dat nog wat optimistisch?

4:56 p.m.  

Een reactie plaatsen

Aanmelden bij Reacties plaatsen [Atom]

Links naar dit bericht:

Een link maken

<< Homepage