11 maart 2007

Veel aangespoeld menselijk wrakhout hiero.

Het mooiste aan mijn straat is niet de nieuwe lunsjroom met het brede assortiment broodjes, ook niet de nieuwe kaasboer met het brede assortiment aan franse stinkkazen, maar de straat zelf, met zijn brede assortiment aan op-en-neer lopende freaks.
Achter onze straat zit namelijk een huis van de GGZ en daardoor struint een groot gedeelte van hun cliëntèle bij ons door de straat. We hebben er vele, en ze hebben zo allemaal hun eigen eigenaardigheden:

1. De Grolsch-vrouw, ook bekend als 'de middernachtelijke Lenny-Kuhr van de buurt' (jammer dat ze van 'De Troubadour' alleen het refrein kent. Maar zeg nou zelf: wie kent wèl het couplet van 'De Troubadour'? Niemand toch?) of 'de vrouw die ooit midden op straat haar plas liet lopen'. Deze vrouw vindt het ook superleuk om voor de Albert Heijn te gaan staan schreeuwen, zodat de dames van de sevicebalie weer met hun ogen moeten rollen en de politie moeten bellen
2. De Vietnam-veteraan (hij ziet er in ieder geval uit als Lutenant Dan uit Forrest Gump). Die is heel leuk, omdat hij ook oprecht blij is als je hem wat geeft, ook al is het gewoon een banaan, omdat je verder geen kleingeld in je zak hebt zitten. Wel heeft hij me laatst twee keer op een dag om geld gevraagd, terwijl ik hem de eerste keer al geld gegeven had. Toen dacht ik wel: het feit dat ik je geld geef draagt blijkbaar niet erg bij aan de band die we hebben. Als je me al niet eens herkent...
3. Die dikke donkere man die vaak gitaar zit te spelen naast de apotheek. Dan denk ik: waarom ga je naast de apotheek zitten? Wat wil je dat we in je gitaarkoffer gooien? Paracetamolletjes? Nou?
4. De man met de enge meekleurglazen die altijd bij het oudelullenbankje staat omdat hij zo bij Merk de kamer in kan gluren. Ill!
5. De man die laatst achter mij in de rij bij de kassa van de Albert Heijn stond, en zich wel heel enthousiast stortte op de peuter vóór mij in de rij, die argeloos de bambi-dvd's stond te bekijken terwijl zijn moeder de lopende band vollaadde. "Jaaaaaa Bambi", lispelde hij, "Bambi is heeeeeeel leuk voor kleine jongetjes, jaaaaaaaaa". Ik ben er met mijn brede rug maar even tussen gaan staan. De stank die van de man afsloeg was sowieso al niet te harden.

En zo zijn er nog veel meer! Het er komen steeds meer bij! In Sneek had je altijd maar twee hobo's: De vrouw met de dreads en de plastic tassen en die man met die plak aangekoekte paardenkots in zijn haar. Dat was overzichtelijk. Dit hier in Utrecht, daarentegen...
Maar echt, ik hoop dat ik nooit zo eindig. Pfoe. Paardenkots in je haar flatteert gewoon niet.

6 reacties:

Blogger PiB zei...

Dat soort mensen hé. Daar oefen ik een onweerstaanbare aantrekkingskracht op uit. Het zal wel weer iets van soort zoekt soort zijn. Maar dat wil ik helemaal niet. Voor je het weet sleuren ze me mee. En dan kan ik nooit een mooi maatpak dragen. Dat staat niet zo geloofwaardig bij de sociale dienst of of of tegenover argeloze voorbijgangers die geld geven. Argeloos.

12:50 a.m.  
Anonymous Mikey zei...

Die vrouw met de dreads en plastic tassen is trouwens ver.... euhm, hoe noem je het als een dakloze verhuist? Nou, dát dus, naar Groningen. Alhoewel ik 'r al een poosje niet meer heb gespot. Dus wie weet Nynk, zet ze haar nomadenbestaan straks in jouw straat voort.

10:42 a.m.  
Blogger Frank zei...

Dan heb je ook nog die gozer die eruit ziet als een soort verlopen Lenny Kravitz. Die loopt ook altijd rondjes over de Twijnstraat en de Oudegracht.

11:47 a.m.  
Blogger Nynke zei...

@ Frank:
Ik weet niet of we het over dezelfde verlepte Lenny-Kravitz-look-a-like hebben, maar ik ken er één! Maar ik geloof niet dat hij homeless is. Als ie dat wel is, dan rollen er NU bepaalde mensen van hun bureaustoel van schaamte...en ik ben het niet.

11:54 a.m.  
Blogger Martha zei...

*njoezflash*

Lenny is niet homeless, hij heeft zelfs een kind, nowadays!

Maar desalnietteplus, ik val van mijn stoel van het lachen.

Jaja!

1:17 p.m.  
Blogger Erik van L zei...

Jaja het is me wat... Bij mijn Albert Heijn was er onlangs een vrouw die op de grond stond te plassen bij de kassa. Maar... wel heel stilletjes. Misschien is die luide plasdame haar overheersende zus. Die altijd het eerste en het hardste op de grond kon plassen toen ze nog klein waren. Je weet het niet, het zou zo maar kunnen.

7:42 p.m.  

Een reactie plaatsen

Aanmelden bij Reacties plaatsen [Atom]

Links naar dit bericht:

Een link maken

<< Homepage