07 maart 2007

Wat is er toch aan de hand met Pik?

Er gebeuren de laatste tijd rare dingen bij ons in huis. En dan heb ik het niet over de angstaanjagend schone keuken op de eerste verdieping of het feit dat mijn huigenoten Jasper en Matthijs vandaag 'we houden van je' zeiden (ze zeiden het ook alleen maar omdat ze op mijn kamer hun lunch wilden opeten).
Ik heb het over Ruk.
Zei ik Ruk? Ik bedoelde Pik.
Het enige wat Pik en ik met elkaar delen is een sterrenbeeld, een tussenmuur, een douche, een plee, een keuken en de liefde voor wielerklassiekers kijken op TV.
Pik is mijn buurman en wij stonden tot voorkort op voet van oorlog met malkander. Een situatie waar we ons allebei prettig bij voelden. Je weet waar je aan toe bent hè. Dat 'op voet van oorlog' uitte zich bij mij in het uitstoten van eenlettergrepige klanken zoals 'eu' en 'oi' als zijnde 'begroeting' en bij hem in heel hard stampen op de gang, mijn schone afwas uit het afdruiprek donderen, weigeren pleepapier te kopen, heisa maken over mijn wasrek en doodsbedreigingen over de mail versturen. (Nee maar echt. We hadden een keer ruzie over de huisrekening en mèn, het was een soort digitale radbraking. Van zijn kant. Ik los dat soort dingen graag op met een grapje, wat hij dan weer verkeerd begrijpt etc.)
Kleinigheidjes dus.
Maar die kleinigheidjes voelden al gauw vertrouwd. Ik wist waar ik aan toe was: nergens aan toe, en met een leven van 'je poep ophouden omdat ook jij weigert pleepapier te kopen' voor de boeg.
Maar de laatste tijd doet Pik aardig. AARDIG! Hij stelde me zelfs een vraag! Dat deed hij nooit! Nou ja, een vraag...Hij zei, toen hij de keuken in liep: "Ik ruik champignons." Wat je kunt opvatten als "wat ben je aan het koken?" Een doorbraak in onze voorheen voornamelijk non-verbale communicatie. En hij lacht! Soms! En vertelt genante verhalen over zijn mislukte verjaardagsfeestjes-door-de-jaren-heen!
Maar ik weet wel waarom hij zo doet: er moeten twee nieuwe huisgenoten op onze verdieping bijkomen, en als hij mij niet aan zijn kant heeft kan ik daar gewoon twee vrienden in manouvreren en daarna met succes aan mijn eigen mini-dictatuur beginnen om hem zo het huis uit te werken. Wat op zich een interessant idee is, natuurlijk.
Ik hoop dat het me lukt. Want zolang Pik nog zo stampt op de gang ga ik mooi geen matties met hem worden.

5 reacties:

Blogger Coert zei...

Ooh dank je, ik ben gelijk weer hondsblij dat ik mijn huis op dit moment niet met anderen hoef te delen.

9:31 a.m.  
Anonymous Jazzper zei...

Wat zijn 'huigenoten'? Een soort combinatie van huisgenoten, huiggenoten en Hugenoten? ;)

Maarre leest hij dit blog niet? Zo ja, dan zal het weer veelal non-verbaal worden ben ik bang ;)

12:07 p.m.  
Anonymous Celia zei...

Ik was ook een beetje bang toen mijn huisgenoten van rare smiespelende wezens opeens veranderden in spontane etentjes organiserende bondgenoten. Maar hé, geloof me: je kunt best veel lol aan ze beleven!!

4:09 p.m.  
Blogger Reinier zei...

Deze reactie is verwijderd door de auteur.

12:09 a.m.  
Anonymous Reinier zei...

Bah, champignons

12:10 a.m.  

Een reactie plaatsen

Aanmelden bij Reacties plaatsen [Atom]

Links naar dit bericht:

Een link maken

<< Homepage