31 mei 2007

Een Leger-des-Heils-Hoofd; een fenomeen verklaard. Part Un.

Wij hebben dat. Wij, 'De De Jongen', zoals ik ons graag noem. Een Leger-des-Heils-Hoofd heb je als je in de rij bij de kassa van de Albert Heijn aangeklampt wordt door onbekende oude vrouwtjes die jou over hun overleden echtgenoot willen vertellen. Als je, nietsvermoedend in de trein zittend, aan de klets raakt met een mannetje met een ringbaard die vervolgens zijn financiële problemen aan je opbiecht. Dat soort ongewenste ontboezemingen.
Mijn moeder heeft echt het allermooiste LDHH. Maar zij is per slot van rekening ook maatschappelijk werker, dus zij zit daarop en zij is daarvan. Zij heeft van haar sterkste punt -de trouwe hondenogen en het begrijpend hoofdknikken- haar werk gemaakt, en ze is er nog goed in ook.
Ik weet nog goed dat we ooit eens op vakantie waren in Appelscha (daar gingen we altijd naartoe, want daar is het de shitbom, maar daarover later meer) en in de stacaravan zaten van een mevrouw met de illustere bijnaam 'Moe Boom'. De slogan van de gemiddelde luiaard, maar dat terzijde.
Enfin, die stacaravan stond op een veldje met veel die-hard campingvolk. Er waren meisjes die hun slippers lieten vallen teneinde mijn broers te versieren, die dan rustig op hun stoeltjes bleven zitten, waardoor de meisjes zelf terug moesten lopen om hun slippertjes te pakken, wat zowel genant (voor hen) als hilarisch (voor ons) was.
In de caravan tegenover ons zat een oud vrouwtje. Echt zo'n stacaravantype -zonder te generaliseren hè mensen! Het is die vakantie een paar keer voorgekomen dat de mevrouw op haar bontslippertjes onze kant op kwam gehobbeld. Ze nam dan voor mij een stuk chocola mee, zodat a) mijn moeder haar een kopje thee o.i.d. aan moest bieden en b) ik even mijn bek zou houden. En terwijl ik met een chocoladesnor ademloos zat te luisteren vertelde die vrouw haar HELE levensverhaal aan mijn moeder. Over haar man, die was dood, en over haar zoons die maar niet uit de problemen waren te houden. Zat er nou eentje in de bak? Ik weet het niet meer, in mijn verbeelding wel, maar daarin maak ik de dingen altijd een tikkeltje spectaculairder dan ze oorspronkelijk waren. Dat weet u.
Hoe mijn moeder ooit van die vrouw af is gekomen? Na twee weken zijn we gewoon weer naar huis gegaan, waar ook buurvrouwen zijn, maar die vertellen lichten tenminste niet hun hele doopceel aan mijn moeder. Helaas is het nooit iets geworden tussen mijn broers en de slippergooiende meisjes.
Waarom vertelde ik jullie dit allemaal? Omdat ik gister wéér een Leger Des Heils Hoofd ervaring had, waarover ik jullie graag morgen meer vertel, want het was echt, OMG, ongelooflijk. Serieus!

6 reacties:

Anonymous Jelte zei...

Wow, Nynke! Ik was het allemaal bijna vergeten...

3:10 p.m.  
Anonymous Anoniem zei...

("première partie" klinkt nog beter & franscher)
2ldmoe/b

5:26 p.m.  
Blogger TSH zei...

Zou je jouw persoonlijke mail-adres even door willen sturen naar mijn solis-mail (ivm Podium :P)?

10:49 p.m.  
Anonymous Anoniem zei...

Ik heb een ALDH en dat maakt mijn leven een stuk rustiger, kan ik zeggen.

5:35 p.m.  
Anonymous Anoniem zei...

ALDHH dus.

5:36 p.m.  
Anonymous Jaap zei...

Dat slippermeisje noemden wij "Het Viswijf".

8:51 a.m.  

Een reactie plaatsen

Aanmelden bij Reacties plaatsen [Atom]

Links naar dit bericht:

Een link maken

<< Homepage