20 juli 2007

Rectificatie

Die fysio, die is echt superaardig hoor. Dat ik em direct weer voor 'baby' uitmaakte, dat was een vooroordeel. Een groot vooroordeel. Hij is namelijk heel aardig en relaxed. Niks geen baby. Hij checkt een beetje hoe ik een vuist maak van mijn rechterhand en vraagt ondertussen of ik nog iets leuks ga doen dit weekend. Ik bedoel: dat kun je minder treffen. Sorry van het vooroordeel dus.
Maar zie, ik heb die vooroordelen gewoon heel hard nodig. Ze zijn mijn kompas op de woeste baren van het leven. Ze zijn mijn guiding light door deze wereld voor karakters, gezichten en types. Via vooroordelen maak ik mijn natuurlijke selectie tussen mensen die ik moet omarmen en mensen op wie ik mijn zwaarbesnotterde rochels moet richten.
Zou ik totaal niet bevooroordeeld zijn, dan zou ik waarschijnlijk iedereen altijd aardig vinden. Waardoor ik iedereen zou gaan knuffelen, of nog erger: ik zou overal rücksichtlos mijn tong in steken teneinde mijn passionele liefde jegens de wereld te uiten. En wat zou ik daarbij oplopen? Juist ja: een breed assortiment aan aften en koortslippen. Bovendien zou men 'slet' naar me roepen, of 'hippie'. Nou, liever niet.
Mijn vooroordelen verhinderen dit en daar ben ik ze retedankbaar voor.

Maar, de fysio: <3 hoor.

0 reacties:

Een reactie plaatsen

Aanmelden bij Reacties plaatsen [Atom]

Links naar dit bericht:

Een link maken

<< Homepage