11 december 2007

Sinterklaas, en hoe het allemaal nog goed kwam.

Nu had ik ook wel kunnen weten dat, hoewel mijn eigen familie mij Sinterklaasgewijs extreem negeerde, de échte Sinterklaas mij niet in de kou zou laten staan. Want ik ben dit jaar heus wel een brave meid geweest hoor. Keurig mijn diploma gehaald, niet met Manon Thomasesque schandalen in de krant gekomen en getracht elke dag twee stuks fruit te eten.
B. speelde voor Sinterklaas, waaruit blijkt dat hij dus echt de allerleukste jongen allertijden is. Ik zal daarom ook éérst tien kleine blondgekrulde, met balgevoel behepte jongetjes voor hem baren -en een donker jongetje die Stanley zal heten, voor op keep, want anders wordt het natuurlijk niets met dat familie-elftal- voordat ik een kind aan Jeroen Willems zal schenken. Mocht ik dan überhaupt nog de puf hebben om te baren.
Zelfs vriendinnen D. en K. speelden voor Sinterklaas, dus eigenlijk kon mijn Sinterklaasavond niet meer stuk.
En zo ziet men maar weer: familietradities worden schromelijk overschat. Men kan ook best leven zonder familiaire pakjesavond. Wat niet wil zeggen dat ik volgend jaar niet wéér mijn familie met obsessieve passie aan de oren zal trekken om een lootjestrekgebeuren te bewerkstelligen.
Ze moeten niet denken dat ze van me af zijn.

3 reacties:

Anonymous Des zei...

Zo is dat meid. Laat je niet kennen. Hulde aan het Sinterklaasfeest!

1:41 p.m.  
Anonymous Jaap G. zei...

Ik hoop dat je in de toekomst nog een hoop surprise avonden voorgeschoteld krijgt. Verwacht echter niet al te veel mooi geknutsel van je kleine, blondgekrulde met balgevoel behepte jongetjes... Ik verwacht dat ze wél kunnen dichten. Misschien kan Stanley hun vuile werk later opknappen?

4:08 p.m.  
Blogger Gr.R. zei...

Zeg Nynke,

Boer zoekt Vrouw is alweer begonnen! Waar blijft ons bindend stemadvies?

4:32 p.m.  

Een reactie plaatsen

Aanmelden bij Reacties plaatsen [Atom]

Links naar dit bericht:

Een link maken

<< Homepage