28 januari 2008

Geen writersblock

Ik heb geen wirtersblock hoor. Ik had het gewoon heel druk. Het zit namelijk zo: mijn master slurpt al mijn tijd op. En dan levert het uiteindelijk ook niet altijd het gewenste resultaat op. Ik werk dus heel hard, maar om nou te zeggen dat ik na al die noeste arbeid de achtjes inkop: nou nee. Verre van. Terwijl ik vorig jaar nog lachend door mijn studie huppelde. Dat stemt soms wel eens verdrietig. En dan bedoel ik met soms 'de afgelopen twee weken'. Met grote regelmaat huilde ik en snoot ik mijn neus in B. zijn capuchontrui. Of hing ik huilend met mijn mem aan de telefoon. Want jullie weten dat misschien niet, want ik ben hier nogal vaak van je hiep-hiep-hoera-en-we-gaan-nog-niet-naar-huis, maar ik kan ook heel goed huilen. Vaak de door Oprah beroemd geworden 'ugly cry'.
Pas toen Donnie zei: "Volgens mij ben je een beetje vergeten waar je goed in bent" werd ik weer een beetje senang.
Maar enfin, nu heb ik alles ingeleverd, heb alweer een zeven terug voor een dossier en heb een weekje waarin ik wat romans moet lezen, maar verder vrij ben om mijn nieuwe Pax- kast in te richten en koffie te drinken met mensen die ik verwaarloosd heb.
Dus als u deze week niets van me hoort: ik slaap bij, ik laad op, ik maak schoon en neem caffeïne. Ik heb het nodig, mensen. Gun het me.

17 januari 2008

Hey, I put my new shoes on and suddenly everything seems right.

Vrouwen willen altijd nieuwe laarzen. Altijd. Als een miss bij een miss-verkiezing zegt dat ze wereldvrede wenst, of alle honger de wereld uit, bedoelt ze eigenlijk: ik wil nieuwe laarzen. Als je een vrouw een klein juwelendoosje geeft, zégt ze misschien wel "oh wat liiiiiieeeef!", maar ze dénkt: "Oooooh! In dat doosje past nooit een paar nieuwe laarzen!!!" En als wij vrouwen aan het eind van ons leven (grijs en oud dus) in onze sponde liggen zullen we lachend het tijdelijke voor het eeuwige inwisselen, mits we onze nieuwe laarzen aanhebben, want dan kom je in ieder geval gezellig klik-klakkend en op je paasbest aan bij Petrus zijn hemelpoort.
Voor vrouwen is dat héél, ik herhaal, héél belangrijk.
Voor mij was de nood nogal aan de man, want ik had al een hele tijd geen nieuwe laarzen gekocht, en was naarstig op zoek naar een bepaald soort laarzen. Want dat is ook nog eens zo: wij vrouwen hebben altijd al precies in ons hoofd wat voor laarzen we willen. En aan die fata morgana toetsen we dan álle laarzen uit álle winkels. We denken dus niet bij het zien van een paar laarzen: vind ik deze laarzen leuk? Maar denken: lijken deze laarzen exact (niet een beetje, maar exact) op de laarzen die ik laatst zag toen ik een epifanie had?
Ik wilde eigenlijk gewoon de laarzen van A. de vriendin van Broer 2. Maar om die nu brutaal uit haar huis te verdonkerenmanen leek me ook weer zozo. Bovendien moet je dan bij elk familie- uitje je voeten onder tafel houden, en dat geeft ook weer zo'n gedoe bij het naar het toilet gaan.
Ik heb in Utrecht gekeken. In Sneek. Zelfs in Antwerpen, terwijl het uitverkoop was. Maar nérgens die laarzen van mij. Lichtbruine laarzen, zonder hoge hak, die er niet goedkoop uitzagen en goed onder een rokje zouden staan. Niet te tuttig, maar ook geen kaplaarzen. Moeilijk.
Lieve lezers: ik was de wanhoop nabij.
En toen, bij de Fred de la Bretonière (terwijl ik me had voorgenomen pas iets bij Fred te kopen als ik ook een bordercollie en een volvo stationcar met hondenhek zou hebben) vond ik ze. Belachelijk enorm afgeprijsd. Ik moest bijna huilen, maar toen ik dat tegen de verkoper zei had ik niet het gevoel dat hij me begreep.
En nu loop ik al een tijdje op mijn nieuwe laarzen. Trots. Ik klos monter de hele stad door op mijn fantastische laarzen, die ik al eens zag in een droom. En bij de vriendin van Broer 2.

14 januari 2008

Tips voor vriendjes met een vriendinnetje

Och, arme jongens. Jullie hebben waarschijnlijk het hele weekend naar de Friese staartklok zitten kijken, die de uren wegtikte. Tik tak. Tik tak. En al die tijd durfden jullie geen vin te veroeren omdat ik jullie nog geen duidelijk had verschaft omtrent het hebben van een vriendin, en hoe je dan te gedragen. Ik hoop niet dat jullie van pure frustratie/ verveling de badmat hebben opgegeten, want hier zijn ze dan. De tips. Nu nog allemaal op zoek naar een leuke vriendin, en dan kan er bekant weinig meer misgaan.

Tips:
  1. Laat geen scheet op een romantisch moment. Dus niet in bed. Of innig gearmd. Of tijdens een huwelijksaanzoek. Wij vrouwen snappen heus wel dat we jullie niet kunnen verbieden nóóit meer een scheet te laten, maar het moment mogen jullie wel zorgvuldig uitkiezen. Vrouwen van Nederland: bedenk dat wanneer een man zijn scheten op moet houden hij altijd een beetje blauw aanloopt en zeurt over krampjes. En een man die zeurt over krampjes is nog véél erger dan een man die er zo nu en dan eentje laat waaien.
  2. Gebruik geen dagcrème. In de oertijd hadden mannen ook geen dagcrème nodig. Toen hadden mannen alleen bizons nodig, om op te jagen. En een steen waar je vuur mee kon maken. Verder was de oerman een uiterst tevreden man, ook zonder dagcrème.
  3. Kook. Koken doet het altijd goed. Dat schreef ik al eens eerder, in dat ene stukje over versiertechnieken, ergens in augustus 2007.
  4. Gun een vrouw haar meidenseries. Je kunt je heel veel ruzies besparen door op maandagavond gewoon even een fikse wandeltocht met de hond te maken, want door onder 'Grey's Anatomy' theatraal met je oogballen te rollen haal je je alleen maar de woede van je vriendin op de hals, en krijg je 's avonds geen seks.
  5. Mocht je gaan samenwonen, zeur dan niet teveel over de frutseltjes die je vriendin in jullie huis wil zetten. Vrouwen hebben namelijk frutsels nodig. Lampenkapjes. Fotolijstjes. Waxinelichtjes. En vooral: kussentjes op de bank. Het is helemaal niet nuttig, dat weten wij ook wel, maar je hebt tenminste iets af te stoffen. En dat is weer heel handig voor wanneer je eigenlijk moet studeren, maar liever iets huishoudelijks doet.
  6. Je mag over poep praten, mits je hier enthousiast over kunt vertellen.
  7. Je mag over je exen praten, mits je hier louter zónder enthousiasme over kunt vertellen.
  8. Je ex is ook altijd dikker dan je huidige vriendin.
  9. Altijd!
  10. Als je ergens balsamico- azijn overheen gooit, ziet het er al gauw heel culinair uit. En zo'n flesje is echt niet duur. Tip: werkt niet bij macaroni.

Wederom meegeschreven? Mooi! Opmerkingen graag bij de comments, behalve als ze van die ene freak zijn die een aantal dagen geleden reageerde, en die op zijn eigen weblog alleen maar over vingers-in-kutjes verhaalde, en ook nog eens dacht dat ik daar op zat te wachten. Dat zat ik dus niet.

10 januari 2008

Tips voor vriendinnen met een vriend

Ik heb dus nu een vriend. Al een tijdje. Maar ik ben dus geen geroutineerde vriendjes- hebbert, dus echt waar: elke dag is een complete verrassing. Een nieuwe dag vol onverwachte dingen die een meisje-met-vriend meemaakt. En daardoor kan ik nu een handige checklist maken van dingen die een vriendin doet. Of hoort te doen. Of moet laten. Ik zou zeggen: doe er je voordeel mee. En mannen: niet piepen dat er voor jullie geen leermoment in dit logje zit (terwijl ál mijn logjes toch voor jullie van grote educatieve waarde zijn), want de volgende keer geef ik een checklist met dingen die een vriendje moet doen/ kunnen/ hebben om een goed vriendje te zijn. Dus ophouden met huilen nu.

De checklist.
  1. Een vriendin moet niet letterlijk laten merken dat ze ook een stoelgang heeft. Een vriend zal heus wel wéten dat zijn vriendin een poepend wezen is en niet haar afvalstoffen loost door elke avond drie rondjes rond een oude treurwilg te sjokken en ondertussen een willekeurig liedje van Spandeau Ballet te zingen, maar vriendinnetjes horen niet te praten over poep. Of hoe het ruikt. Of hoe het eruit ziet.
  2. Een vriendin wéét welke stropdas bij welk pak hoort.
  3. Een vriendin ruikt altijd lekker.
  4. Een vriendin gaat niet uitgebreid winkelen met haar vriend omdat zo'n jongen dan op zo'n bankje bij het pashokje moet zitten, omringd door talloze Kruidvat- en Blokker-tasjes, kijkend alsof zijn schoonmoeder naakt voor hem een burlesque dansje doet, en zo'n man ziet er altijd ZO VERSCHRIKKELIJK SNEU UIT.
  5. Je doet het je vriend gewoon niet aan.
  6. En bedenk ook: je bent zo sneu als je vriend eruit ziet als hij naast je loopt. Onthou dat voor het volgende punt.
  7. Je gaat als vriendin niet samen met je vriend op Linedance- les. Of op een close- harmony koortje.
  8. Je vertelt als vriendin zijnde niet enorm enthousiast over je ex(en), want dat zijn natuurlijk sowieso lelijke, ongelukkige, qua leven compleet mislukte mensen.
  9. Je vriend moet je niet te vaak in panty zien, met geen rokje of jurk er over heen. Helemaal niet wanneer je je panty zo hoog ophijst dat hij precies op je BH aansluit.
  10. Kniekousjes: idem.

Ok. Ik geloof dat dit genoeg tips zijn. Heeft iedereen meegeschreven? Mooi.

09 januari 2008

Een Hyves- probleem.

Oh Hyves. Laten we het daar even over hebben.
Want wat deed u eigenlijk de hele dag, vroeger, toen Hyves nog niet bestond?
Volgens mij zat ik gewoon héél lang op de WC ofzo. En dat dan minstens drie keer per dag.
Want verder kan ik ook niet verklaren waar ik al die tijd vandaan haal om te hyven. Want serieus: ik hyve veel. Véél! En ik weet daardoor ook veel. Ook over jou, lieve lezer. Over je vrienden, je hobby's of over hoe het was op 'sgool' ("vet gaar", neem ik aan). Ik weet hoe je in 2006 verkleed ging met Carnaval (als Dalton, met piepschuimen nep-kin), ik weet dat de nieuwe puppyhond van je ouders Bob heet en ik weet dat je op basisschool 'De Pikestjelp' hebt gezeten. En dat je in een ver verleden op scouting hebt gezeten, samen met Berry, die jongen die vroeger een nogal moeilijke huid had maar nu verrassend goed is opgedroogd.
En nu niet gaan lopen roepen dat die informatie niet voor mij bestemd is, want dan had je het er niet op moeten zetten.
Want daar hebben ze ook wat op bedacht bij Hyves: de afgeschermde profielen. En dat is stóm! Want dan kun je niets meer zien! Is er dan helemaal niemand die een beetje de belangen behartigt van de notoire hyves- gluurders?
Dus nu komt het steeds vaker voor dat door al die beschermde profielen er weinig meer te hyven valt. Of je moet met iedereen vrienden worden. En daar pas ik voor. Want de mooiste hyves- pagina's zijn toch de pagina's van de mensen van de middelbare school waar je altijd een intense teringhekel aan had. En dan maar hopen dat ze in de tussentijd heel dik, lelijk en ongelukkig zijn geworden. Of dat ze met een tergend lelijke man zijn getrouwd, en de trouwfoto's, inclusief tandpastablauwe trouwjurk met pofmouwen, online hebben gezet. Het bekijken van dat soort foto's is mijn raison d'etre! Geef mij lelijke trouwfoto's van lelijke, stomme, ingekakte mensen! Lief Hyves, houd ze niet voor mij achter!
Ook mooi: mensen die hele lelijke baby's hebben gekregen. Of foto's van terracottakleurige interieurs. Of van vaders in carnavalskostuums.
Want het allerleukste is nog: de foto's die je op hyves zet zijn meestal je allervoordeligste foto's. Dus de foto van de vrouw met het lelijke kapsel, de Miss Etam- outfit, in de bij de Gamma bij elkaar gekochte bielzentuin, met de lelijke dikke kwijlende baby op schoot, is de allerleukste foto die er van deze mevrouw bestaat! In het dagelijks leven ziet zij er 99 van de 100 keer nóg stommer uit! Woeh! Daar alleen al aan dénken geeft mij veel levensvreugd.
Ik zou niet weten hoe ik de dag door zou moeten komen zónder deze plaatjes. Ik zou dan denk ik weer heel veel moeten gaan poepen.

(Als mensen nu gaan roepen: "nee, jij trekt volle zalen!", dan hebben zij gelijk. Ik trek ook geen volle zalen. Maar het is toch altijd leuk om te kijken hoe mensen zijn geworden. En als dat stomme mensen zijn is het helemaal niet erg om je te verkneukelen wanneer zij heel lelijk zijn opgedroogd.)

07 januari 2008

Bueno nuevo año bitchez

Omdat jullie allemaal zo aandringen: een nieuw verhaal. Dat aandringen maakt wel dat ik me heel gewild voel e.d., maar ook dat ik -door de druk die er op mijn schouders rust- enorm veel zin heb om onder mijn dekbed te gaan zitten met mijn vingers in mijn oren. Sowieso heb ik daar wel zin in, want net zoals de rest van Nederland voel ik me enorm mwèèh, met snot her en der en allerhande kuchjes en hoestjes.
Maar enfin.
Nog een gelukkig nieuwjaar, lieve lezers! Moge het jullie alle goeds brengen, met veel seks en een slanke lijn. Want dat wil toch iedereen op 1 januari?
Mijn nieuwe jaar begon in Amsterdam, alwaar ik met een bont gezelschap aan gezellige mensen 2008 inluidde met kwartetten en rode wijn. Ja: kwartet. Het Amerikaanse Presidenten Kwartet, nog wel. Enorm leerzaam.
Verder heb ik natuurlijk allerhande goede voornemens die ik niet ga navolgen, zoals 'afvallen' en 'als mensen keihard zitten te telefoneren in de trein er daadwerkelijk iets van zeggen' en 'mijn tred aanpassen zodat ik voortaan niet meer als een bouwvakker loop' (gaat me nooit lukken).
En: nieuwe TV- programma's volgen. Zoals Boer Zoekt Vrouw. Want even: dat is toch wederom weer een niet te versmaden programma? Vooral omdat er ineens een gevaarlijk ogend sujet in zit: Bart, de Canadese boer van Astrid. Deze Bart kijkt als een ontsnapte TBS' er uit zijn ogen, en nu hij niet bij Astrid op de boerderij mag komen logeren denk ik dat hij haar onverwacht nog wel een bezoekje gaat brengen. Met een ronkende kettingzaag. Verder heeft boer Jan de vertederende Anita, wiens hobby's 'orgelspelen' en 'zelf dingen maken' zijn. Ze ziet er uit als de vrouw van Mr. Bean, maar dan zonder bril. Echt wauw.
En 'Wie is de Mol' is weer begonnen. En 'Over mijn lijk' ook, wat ik echt het allerbeste programma van de afgelopen jaren vind. Omdat de deelnemers aan het programma zo sterk en optimistisch zijn, terwijl de kanker in hun lichamen om zich heen grijpt. Als je die mensen ziet hoef je direct niet meer te piepen over je eigen verkoudheid.