01 mei 2008

Iets wat ik me laatst zomaar afvroeg.

Ooit was ze een baby, eentje die naar Zwitsal rook als je je neus in haar haartjes stak. Eentje die lachte op commando wanneer oudtantes met zweetsnorren gekke bekken trokken boven de wieg. Een baby die van hand tot hand ging op familiefeestjes. Leek ze nou op haar vader of op haar moeder? Als ze sliep draaide ze zich misschien wel om in haar kinderbedje. Ze kon spuugbellen blazen, en de hele boel onderpiesen wanneer haar moeder haar verschoonde. Haar moeder, die aan haar toekomst dacht, en daarbij visioenen kreeg van haar dochter als danseres. Of misschien als kleuterjuf. Kunstenares. Marathonschaatster. Wat dan ook.
Maar voor eerst was de baby gewoon een zacht, mollig ding dat rook naar Zwitsal en babypoep, en waar de toekomst nog niet voor uitgestippeld was.

En dan vraag ik me af: hoe kan zo'n lieve baby in maar een paar jaar tijd veranderen in een dik, volgevreten, zelfgenoegzaam, arrogant, ontevreden kijkend corpswijf?
HOE?

4 reacties:

Anonymous CasaSpider zei...

Kom kom, kijk nou niet al te negatief tegen jezelf aan!
(Je hebt ook je pluspunten hoor)

4:07 p.m.  
Blogger Sana zei...

Ha.
Haha!

Ik heb dat meestal met jongens. ALs baby vind ik ze schattig, maar dan zie ik zo'n puisterig exemplaar over straat zwalken en dan denk ik 'how come?!!?'

6:03 p.m.  
Anonymous Anoniem zei...

Was het zo'n tampongooiende slettebak uit het Kutwijvenhuis?

Martha

4:09 p.m.  
Anonymous jazzper zei...

naam en nummer! Oordelen doen we zelf wel!

8:12 p.m.  

Een reactie plaatsen

Aanmelden bij Reacties plaatsen [Atom]

Links naar dit bericht:

Een link maken

<< Homepage